anonim yazılar

dünyadan bi haber

2010-10-28T21:49:00.003+03:00

hayatınızda geride bıraktıklarınız beyninizden hortlayıp geldiğinde ne yaparsınız? eski resimleri bulmak için çekmeceleri mi dökersiniz? yıllıklarımı karıştırırsınız? eski günlüklerin sayfalarına yazılmış birkaç kelime midir aradığınız? ne bulursanız onu yeniden unutmak için içiniz rahattır artık? sadece "birşey" bulmak istiyorum o kadar... ne olduğunu asla bilemediğim birşey... eski satırlarımın arasında çoktan kaybulmuş ufacık birşeydi sadece...

hadi geçmiş olsun...

tecrübe

2009-05-01T22:14:00.001+03:00

en kısa yol, bildiğin yoldur demiş büyüklerimiz..

ben ve benim gibiler

2009-04-29T23:37:00.006+03:00

senin hikayeni dinlerken hep içimden ben bunu duymuştum diyordum. duyduğum insanı sen tanımıyorsun (henüz) ama tanışsan sanırım sana (ve senin gibi olanlara) iki çift lafı olur (:

biz kadınlar sizin gibi değiliz. evet çoğu zaman anlamsız, abartlı ve aşırı duygusal tepkiler veriyor olabiliriz. ben ve çevremdeki bir çok kadın hayatımıza giren erkekleri seviyoruz! bu sevginin ne sınırı ne sıfatı ne de geçmişi oluyor. eskileri şimdiye taşımıyoruz. bir daha asla sevemeyeceğimizi düşünürken karşımıza biri çıkıyor ve aşkı biz yeniden tanımlıyoruz.

geçmiş her haliyle dolu dolu yaşanmıştır her andan keyif alınmıştır ama ben anı sevdim hep, onda kalınca mutlu olduğumu biliyorum. en değerli budur benim için. evet geçmişi anmak güzeldir keyiflidir ama geçmişle yaşamak kayıptır an için. geleceği hayal etmek tatlıdır ama onu yaparken şu anı kaçırmak değildir olması gereken. bunun dengesini öyle ya da böyle kurdum. bu böyle yapılmalı değil tabii demek istediğim, kendi doğrularım bunlar sadece. şu an takıldığım nokta ise ben bunu böyle yaşarken ya da yaşamaya çalışırken neden bir başkasının geçmişi beni korkutuyor? kaybetme korkusu mu yoksa bi yerlerden gelip pörtleyen (: neyse bu akşam da üzerinde bişiler yapılıcak bi konum var en azından ((:

senin burayı okumadığını bilmek güzel ve bunun rahatlığını sonuna kadar kullanıcam.(: biliyorum ki günü gelicekve seninle bunları uzun uzun konuşucak ama şimdilik böyle olsun. hayatımda varsın ve değerlisin. bugün yolun açık olsun ve kalbinse her daim sevgiye açık olsun. senin için en hayırlısını niyet ediyorum. seçimlerin evrenle uyum içindedir ve hep öyledir.

gugıl

2009-04-23T12:19:00.002+03:00

o diil de ainarielancalim diye google arattırınca bütün foyam ortaya çıkıyo anacım ya (: ehe ben bunu düşünmemiştim (: acaba o düşür mü küüüü??

öpücük

2009-04-20T20:08:00.005+03:00

buraya yazıyorum demek; "sanırım hayatımda birşeyler değişiyor gençler haberniz olsun hatta yazıyım ki benim de haberim olsun" demek..biliyorum ilginç bir çıkarım hele de hayran kitlemin kimler olduğunu bilmeden (artık o da kalmamıştır) bunu burda itiraf etmekle kendimi bile şaşırtabildim. her neyse..

gelelim sana.. sen. henüz benim hayatımda tam olarak tanımlanmamış insan. sen varlığınla mutlu eden, yokluğunda özlenen insan. zor kapalı bir kutu değilsin evet, ama yine sana baktığımda o kadar çok cevaplanmayı bekleyen soru var ki kafamda. karşıdan rahat gibi mi duruyorum?! sakın aldanma.. senin de aklından birşeyler (birşey ayrı mı yazılıyodu yaaa sezeeeen) geçiyordur. bilmiyorum aslında. geçmiyor da olabilir. ya her türlü illa ki birşey vardır ama aynı frekansta olup olmadığımız söz konusu olan.. hahhahah komik oldum yine ya. kendine gel kadın! eşek kadarsın 23 yaşındasın ya bir silkelen ya. hala lise yılları muhabetleri bunlar ama yaa (: simge okuyor musun acaba bu yazıları hala (: sen aklıma geldin. her neyse..

önce (sana da daha önce dediğim gibi) hayatıma hoşgeldin ve iyi ki de geldin. güzel bir zamanlamaydı üstelik. farkında olmadan yaptık ama mükemmel zamanlamaydı gerçekten. doğru yer konusunda bi fikrim yok hala çok uzaksın bana (: arabayla 16 dakika desen de ben inanmıyorum nerden baksan indisi bindisi yarım saati var onun. doğru insan konusunda ise ne kendi adıma ne de senin adına bir yorum yapmak istemiyorum. onu sonraki bir zamana bırakıyorum.

yazına yorumu ordan yapmak isterdim ama şimdilik burası daha güzel. senin yazın mı diye sordum hayır alıntı dedin.. ama içinden biçok şey sana hitap etmiş ki oraya koyup herkesle paylaşmaya değer bulmuşsun. güzel.. hala sevebildiğini ve sevmekten gelen herşeyi kabullenebildiğini gösterir. henüz daha çürümediğini, aşkın kokusunun senden de gelebileceğini gösterir bana. çok şey çıkarırım ben o yazıdan. tam olarak neler yaşadığını sormam artık ( bi kere kandırdın zaten beni) ama anlatırsan yine dinlerim o ayrı.(:

bi kızla tanışıcaktın bugün (: sana kısa bi hikaye anlatıp yorumu sana bırakıp gidicekti sonra.. çok şey kaçırdın bence.. farkında değilsin biliyorum ama sırf gıcıklığına söylüyorum burdan, hem de okumadığını bile bile (:

zamanla değişir herşey

2009-03-17T19:31:00.004+03:00

agustosun 27sinde yazılmış olan yazı.. okuyorum ve hata üzerine hata yapmanın ne demek oldupunu bir kere daha anlıyorum. yalan söylemeye bir kulp takmayı bile becermişim. sevdiğim insanın bana yalan söylemesini bile öyle ya da böyle sindirmişim. ne için? daha çok yalan için. tek elime geçen daha çok yalan daha çok karmaşık aptal hikayeler, daha çok kandırmaca.

güzel birşey yaptım gayet bilinçli olarak. ben ondan nefret ediyordum artık o da benden nefret ediyor. ağzıma geleni söyledim, küfürse küfrettim, aşağılamaksa aşağıladım, gereksiz yere sinir bozmaksa bozdum. yaptıklarının karşılığını ödettim üstelik kendimden çok şey feda ederek. hayatımdan çıkartırken bile götürdü birşeyleri işte.. biliyorum, yapmamam gerekiyordu ama yaptığım için de pişman değilim. onun yanlışlarını kafamda, daha da önemlisi kalbimde örtbas etmeye çabalarken daha çok yoruldum ben, hem de aylarca. şimdi en azından 3 kerede işi hallettim. artık nasıl onun yüzüne tükürmek istiyosam o da aynı şeyleri bana karşı hissediyor. ben arkaya dönüp baktığımda evet güzel günler vardı ama aslına bakarsan eziyetten başka birşey değildi iyi ki bitti diyorsam, o da aynen kurtuldum o kızdan diyor şu an. onunla geçirdiğim zamanı güzel hatırlamıyorsam o da beni güzel hatırlamasın istedim ..ve başardım.

antidepresan dünyasi mi antidepresanli dünya mi?

2008-09-27T22:23:00.004+03:00

haril haril doktor aramak, deli doktoru.. bi insan (ya da hala oyle olduguna inanan) ruh halinin iyi olmadiginin farkina varir mi? vardiginda bunun depresyon ya da benzeri bisi oldugunun tanisini kendi koyabilir mi? bilmiyorum.. emin degilim.. hic bisiden (hangisini ayri yaziyorduk???) hic bi zaman olmadigim gibi. ilac lazim sonu -ax ekiyle biten bu insani önce mallastiran sonra herseyin cok guzel olduguna inandiran ve bence tibbin en basarili gelismelerinden olan antidepresanlar.. kendimle basacikamadigim icin mi? tabii ki hayir! sadece ani bi degisime ihtiyacim oldugundan.. biliyorum ki onlardan birini alip yattigimda bir sonraki sabah beynime reset atmis edasiyla kalkacagimi biliyorum. ve kaliteli bi uyku da yanima kar kalcak.. bagimli yasamak mi?? sanmiyorum yani daha once kullandim biraktim yani birakmak sorun dahilinde degil.

her neyse..

genel durum: iyi ama ufak tefek degisiklikler yapmk gerek. daha yumusak olmaliyim mesela bu gerginlik sona ermeli. bence ruhumu topraklamayaliyim ya da evin bi odasina ingiliz cimi döseyip günde iyi kere orda gezinmeliyim. (iyi fikir ama pahaliya patlar) insanlara iyi davranmaliyim. onlar da insan esprisini yapmadan ama. sonra sevdigim adama da iyi davranmaliyim bence.. hayatinin psikolojik iskencesini yasamamali bu genc yasinda (daha askerligini yapmadan bu ön sok niteligini tasimamali). mimi hanima da burdan tesekkür ederim. mesajiniz olmasa bir blogum oldugunu bile unutmustum (: daha cok gülelim bence kesinlikle iyi geliyo..

yalan soylemek isteyen? buyrun ben yardimci olayim

2008-08-27T22:05:00.005+03:00

tebrik ediyorum kendimi. üstün basarilarim icin ve esi bulunmaz yetenegim icin. hayatimda tanidigim en dürüst adamlardan birine yalan soyletmeyi basardigim icin. kendim yalan soylemedigim icin mi? tabii ki hayir. yalan soylemek zorunda biraktigim icin. ben uzulurum kirilirim diye gercegi soyleyemedigi icin. ne aci degil mi? hayatimda artik yalan dolan istemiyorum birinin ardindan is cevireni yanimda istemiyorum diye kendime soz verdigim andan 11 yil gecti. her ne kadar durup durup hortlasa da bana zarar vermekten uzakti hepsi. simdi? bilmiyorum ne degistigini.. nerde hata yaptigimi göremiyorum. ne sevdigin adami ne de arkadaslarini sevmekten korkma, sevgini göstermekten cekinme..ama kimseyi odak yapma, onsuz/onlarsiz asla deme, birine/bir gruba ait olma ama tüm varliginla onlarin yaninda ol.. bunlar neydi peki? bunlari aklima kim soktu? hangi kitap, hangi tecrübe, kim? canim aciyor cünkü herseye ben sebep oluyorum. kimseyi suclamak istemeden aslinda sürekli baskalarina bok atardim. "yakin arkadasim yok! neden? cunku o kizlar var ya hepsi kazik atti bana! kimseyi sevemiyorum! neden? cunku o var ya hepsi onun yuzunden!" sonra ne oldu? ben ogrendim, büyüdüm. insan olmanin hata yapmayi da kaldirabilgini ve aslinda öyle ögrendigimi fark ettim. Yasadiklardimdan beslenmemeyi, aci cekmeyi aliskanlik haline getirmemeyi ogrendim ve ogrenmeye hala devam ediyorum. herseye ragmen insan iliskilerinde cok basarili olmadigimi biliyorum ama en azindan bi istikrar saglamistim saniyordum.. simdi ne yapiyorum? hic bi fikrim yok..

ne yapmam lazim? su ana kadar yaptiklarimi gözden gecirip bi karara varirsak eger; asiri tepki verdim, cok duygusal tepkilerdi, kalp kirdim, cok üzüldüm, cok üzdüm, sonra bi an geldi gec de olsa mantigim devreye girdi ve olayin aslinda benden kaynaklandigini fark ettim ve ozur diledim. sonuc: yorgun bir ben. simdi ise durum bi oncekinden cok cok cok daha onemsiz bi durum ama acaba yine mi bisilere ben sebep oluyorum da bunlar oluyor diye düsünmeden edemiyorum.
ve kisaca ne yapmam gerektigini bilmiyorum. sadece tepkilerimi durduruyorum ve bunun gecici bi cözüm oldugunun hatta cözüm niteligi tasimadiginin farkindayim.

22 yasindayim. yari ömrüm yalan söylemek istemiyorum ve yalan duymak istemiyorum diyerek gecti. sadece bunu istedim ama bi yerlerde eksik bisiler olmali ki bugun bu durumdan bu kadar cok etkileniyorum, etkilenmek hafif kacti siz istediginiz uygun bir fiili koyabilirsiniz.i insanin canini en cok sevdigi yakarmis klisesini de bir an once kafamdan silmek icin niyet ediyorum.

seni yalan soylemek zorunda biraktigim icin özür dilerim.. nasil yaptgimi bilmiyorum ama ne yaptiysam keske burayi okuyor olsan da bana soylebilsen. neyse bir gun belki kelimelerden ve yüzlerden korkmadigim bir gün bunu sana sorabilirim cok gec olmadan..

2008-08-11T19:36:00.000+03:00

ölücem aglamaktan..

beyin firtinasi cilginligi (:

2008-08-03T22:58:00.004+03:00

yarin fizik finali var yauu.. ne calistigim ne yaptigim belli diil oyle yukariya guvenip giricez bin duayla ((: butun bildiklerimi okuycam bi de reiki sey ederim ehe garantili olsun :P o diil de cok mutluyum cok huzurluyum bugun.. bugun her kadar kendilerine trip atsam da aksam cok guzel vakit gecirdim, okumadigini biliyorum ama burdan da tesekkür ederim cici (: hoho bi de sana bi suprizim var ki dibin düscek olm haberin yok (: megavizyona reiki gonderiyoruz ama topluca onumuzdeki 2 gun boyunca (: sebebini sormayin ben ve megavizyonu mor topun icinde hayal edin (: ben carsambadan sonra anlaticam neler oldugunu (:operim herkesi simdilik

benim hayallerim

2008-07-29T23:47:00.003+03:00

yapmak istediklerim, hep hayalini kurdugum seyler vardir, hepinizin oldugu gibi.. eskiden olsa herkesin yüzünde tatli bi tebessümle dinledigi, simdi kime soylesem kimsenin takmadigi oylesine hayaller.. benim hala icimde icimde bir seyleri canlandirmaya yetecek kadar bana yakin olan hayaller.. yapabilirim diyorum her seferinde.. olacak diyorum.. onlari dusunerek devam edebiliyorsam onlari yasayarak kendi cennetimde de var olabilirim diyorum.. dalga gecilmek, artik (!) ciddiye alinmamak sorun degil sanirim.. sadece umudumu kaybetmeden gülümsemeye devam ettigim sürece büyümek hep bir adim daha demek..

ps oha sosyomat diye bisi vardi beaaa (:

ikilemler(ler)

2008-07-28T17:38:00.005+03:00

hohooo normal yasam belirtileri vermeye baslamaliyim sanirim. burcuuuu kalk kizim hadi uyan artik bi kendine gel hadi cnm bi sirkelen bi elini yüzünü yika bi derin nefes al... aslinda ilginc bisi de var; hem herseyi icimde dolu dolu yasiyorum hem herseyden kilometrelerce uzaktaymisim gibi tepkisiz hatta sinir bozucu derecede alakasizim.. bir diger ikilem ise kendimden baska herkes icin icimde o muhtesem gücü gorebilirken, is kendime gelince kolumu bile kipirtadicak gucu bulamiyorum.. iki tane ikilem arasinda ikileme düsmek ise tahmin edebileceginiz üzere pek de hos sayilmaz.. ne yapabilecegim hakkinda pek bi fikrim yok.. bunu asilmasi gereken zor bi deneyim olarak da gormuyorum acikcasi. sadece yasanmasi gereken ilginc bi sürec olarak karsimda duruyor sanki.. ikilemler arasi dustugum durumlari net bi sekilde hissedebilmek de komik aslinda (: kendimi bazen oyle seyler düsünürken buluyorum ki isin özünü bi kenara biraktiginizda gercekten komik oluyor.

günlük hayattan söz etmem gerekirse gecen carsamba lysander bey geldiler (ehe ismini vermiyim simdi dedim biraz gizemli olsun ehe saka saka). kendileriyle vakit geciriyorum ama haftaya finallerin olmasi gercegini erteleyemiyorum. bugunden hatta bu yaziyi yazdiktan sonra basliyorum calismaya (: bu carsamba olan tarih sinavini havada karada yazdigimi düsünürsek geriye fizik ve lineer kaliyor. hallederizzzz ((:

he bi de metallica konseri vardi tabeeee (: dün aksam hem yillar oncesine hem de yillar sonrasina gittim (: ilk metallica konserim 13 haziran 1999.. ben daha o zamanlar bildigin bebe.. muzikle hasir nesir olali 2 yil olmus.. metallica demek muzik demek tabe (: mekan yine ali sami yen stadi.. annemler getirmisler beni konsere onlar iceri girmiycekler ben arkadaslarimla konsere gitcem! oha olaya gel! (: neyse guzeldi tabe herseyiyle hatta mukemmeldi! 27 temmuz 2008 (: aradan 9 yil gecmis... gecmis iste.. calinan parcalar neredeyse ayni üc asagi bes yukari.. ali sami yen'e o zamanlar cok alici gozle bakmamistim ama sonucta yeri belli cok degismis olamaz.. 1999'dan kimse yok yanimda olmasini istedigim bi kac kisi disinda iyiki de yoklar zaten (: yanimda lysander bu sefer.. biletlerimiz saha icinden ama cok da hoplayip ziplayasimiz yok hani gidip oturuyoruz kale arkasina.. sahne uzak ama teknoloji konusuyo bu sefer 3 tane dev ekranla (: cok garipti dün gece bi gecmise bi gelecege gitmekten basim dondu ama tatli tatli (: gelecek ise yine 7-8 sonra kafamda.. metallica dagilmamis, ben yine almisim biletimi aylar oncesinden yine bi stadyum konseri tabii ki (: yanimda olmasini istediklerim hatta cocugum olursa onu da getiricem bile dedim dün gece ((: hersey yine guzel olucak hersey cok daha guzel olucak!

yine o zamanki gibi harikaydi dünkü konser de (: ama farkli tatlar birakti damagimda 9 yil oncekiden farkli olarak.. daha guzel ya da daha kotu degildi sadece farkliydi (: diyorum ya dün gercekten mükemmeldi (:

neyse yeter bu kadar simdilik.. cok anlattim (:

2008-07-14T23:46:00.001+03:00

yardım.. ilk kez sadece yardım..

okuycaksın biliyorum

2008-07-10T16:20:00.001+03:00

yasemiiiiinnnn (: hosgeldin hayatıma ((:

ps. ikisini de dövemk istiyoruummmm

2008-07-08T22:40:00.005+03:00

güclü olmak.. bazen ayaklarinin uzerinde dimdik durabilen genc bir kadin.. bazen caresizlikten nefes bile alamayacak hale gelen minicik bi hayatin acemi oyuncusu.. ama güclü olmak..icimden geldigi icin mi yoksa oyle olmam gerektigi dayatildigi icin mi? sanirim her ikisi birden ama farkli zamanlarda.. ayirt edebilmek guzel en azindan. deneyimlerimi kendim yaratiyorum (: gücün ta kendisi olmak güven verici sanirim ((:

iki günüm aglayarak gecti.. ömrümden kac sene kaybettigimi ilerde anlayabilirim sanirim eger unutmamis olursan bugunu.. hak etmedigin seylere karsilasmak.. kendime not: cogu insanin hayati haksizliklarla dolu kus kafali.. bu da gecicek (en az hasarla lütfen) ama iki gun boyunca birinin de kafasini sey ettim burdan da ozur diliyorum kendisinden (ehe beni dövücek) ama diyorum ya bu da gecicek.. neler gecti de bu mu kalcak pehhh (:

hadi yeter..

sanki

2008-07-02T22:35:00.002+03:00

yazabilirim sanirim.. yeniden baslamak emeklemek gibi sanki.. tuhaf bi duygu aslinda.. tarifi zor. icimde bisiler beni zorladi ama icimde baska bisiler buna karsi cikti sonra kazanan taraf yazmami isteyen oldu (simdilik) hatta yazarken bile savasiyorlar sanki.. gecer mi? ya da gecmesi gerekir mi bilmiyorum.. hatta daha da tuhaflasmaya basladi.. neyse yeter.. simdilik..

derin nefesler

2008-02-10T02:21:00.000+03:00

kelimelerin sozluk anlamlarini degistiricek deneyimler.. zor biliyorum, ama olasilik disi degil, simdilik cok kucuk bir ihtimal bile olsa.. gecmiste her defasinda bogazima o acitarak oturan yumruk simdi yok..simdi sadece saskinlik..sadece ürkek bi tebessüm.. laflarim hala kulagimda, dilimden degil de kalbimin kiriklarindan yankilanan, unutmus degilim hicbirini, iki damla gozyasim da sahidim olsun ki.. ama ölmedikce umutla yasamak varsa mirasimda ben sadece umut etmek istiyorum.. öyle alismisim ki önce düsünmeyip sonra kendi kendimi yiyip bitimeye dogru mi yanlis mi dogru mu yanlis mi diye dolanip insan tüketmeye, simdiki halim tuhaf geliyor.. sorgulamadan düsünmeden sadece icimden nasil geliyorsa öyle davraniyorum, rahatligin sinirlarinda dolaniyorum.. her zamanki ben hep ben.. her seferinde doya doya kocaman nefesler..

fisilti

2008-01-24T21:45:00.000+03:00

Sehrimin en kalabalik, en sicak, en yabanci saatleri.. yeni kalkanlar, yeni uykuya dalanlar, acikanlar, yemek yiyenler, yiyemeyenler, gelenler, gidenler, kalmaya karar verenler, doganlar, ölenler, ölümden dönenler, asik olanlar, olmamaya karar verenler, barisanlar, küsenler,kazananlar, kaybedenler, mola verenler.. hepsi uzak, hepsi yakin; hepsi ben, hepsi yabanci..

aynaya ilk defa bu kadar uzun bakiyorum.. ilk defa gözlerimdeki ifadeyi anlayamiyorum. ne oldugunu cözemedigim tuhaf birseyler.. iyi mi kötü mü bilmiyorum.. ama icimden bi ses az kaldigini fisildiyor her kulak verisimde.. az kalmis.. cok az..

iletisim sorunu..

2008-01-16T00:27:00.000+03:00

yeni bastan kursam cümlelerimi belki ise yarar..

bayan, bi' saniyenizi alabilir miyim?

2008-01-03T16:22:00.000+03:00

hadi yine deselim en derinlere saklanmis olan anilarin en yikici izlerini.. suclu olmak mesela. hep düsünmüsümdür ben mi sucluyum acaba diye. bu kadar acitan iliskiler icinde tanriyi tasiyan o muhtesem varliklarla kurulamaz, o yuzden ben yani siradan insanlarin en siradani yine suclu olmali.. her kavgada her gozyasinda her küskünlükte benim kabahatli oldugum su götürmez bir gercek olmali.. "tesadüfler" zincirleme dizilip benim hayatima yön verirken ben yani sakar insanlarin en sakari o zincirlere takilip herseyi mahveden olmaliyim.. itiraf etsenize hadi! ben yani nasil sevecegini bilmeyenlerin en beceriksizi.. sizin hayatinizda olmasam, degil mi? kolay beni cikarmak., sadece bir kac kelimeye bakar.. ve bilirsiniz ki asla itiraz etmem.. bilirsiniz ki cikip gitme hakkiniz tek taraflidir asla sorgulanmaz.. sadece bir bakis bile yeter bazen.. gozleriniz gozlerime dokunmadigi zaman ben bilirim ki gitme zamanidir, geriye sadece bir gülümseme birakarak..

hatirladiniz mi hani kucuk halimizle koridorlarda kostururken soylediklerinizi? peki ya siz, digerleri? arka bahcede otururken yaptiklarinizi unuttunuz degil mi? bilirim, hep kalana zordur.. bi yerlerde yeni hayatlar baska anlarla devam ederken kalan anilarinda yasar kocaman bosluklarla. denize bakan o bankta hep yalniz oturursunuz. önünüzden gecen insanlarin yüzlerine bakmaya bile gücünüz kalmamistir. sadece denizdir hayat.. dolu gibi gozuken kocaman bosluklar. bazen kulaginiza gelen guzel sozleri duyarsiniz. ayazda kalbinizi isitmaya yeter ama dönüp de bakmaya korkarsiniz. yeni birilerinin güftesiyse o sözler notalari size düsmüsse sarkiyi bitirmeye cesaretiniz yoktur. fisiltidan gecen sevgiye kanmak icin gectir artik. birilerinin gelip bagirmasi gerekir yanibasinizda. cunku sevginin en guzel notalariyla yazilmistir öncekiler ve simdi ucusup duran kagitlardir her biri..

sevgiden ote bisiler mi var burda ben mi kaciriyorum.. sevdiklerini nasil sevecegini bilmeden hesaplamadan kiyaslamadan sinirlamadan seven biri varsa ne dersiniz ona? nasil karsilarsiniz hayatinizda? korkar misiniz yoksa elinden tutup ona sarilip gozlerinin icine mi bakarsiniz? o sizden sadece bunu istese peki? ama hic soyleyemese bi gun biri cikip da üstüne üstüne gidip onu aglatana kadar cok uzun zamandir birine sarilip aglamamis olsa.. siz hic birine sarilip agladiniz mi bayan? en yakininizdakine dostunuza sevgilinize.. hic delice sarilip hic ayrilmiycakmis gibi sarildiniz mi? aglarken kokusunu icine cektiniz mi sanki bi daha onu hic gormeyeceksiniz gibi..? sizin sevginiz nasildir bayan? sadece "siz" mi yoksa olmasi gereken mi?

hersey ya bir kac kelimeye bakar ya bir bakisa ya bir gülümsemeye ya da ufacik bir dokunusa.. cok kucuktur ama ya dunyayi beraberinde gertirirler ya da dünyayi dar ederler.. bu kadar zor mu birini sevmek? ya da cok mu kolay birini sevip sonra bi gun sevmekten vazgecmek.. hic mi cesaretiniz yok bayan? kendinizi nasil affettirirsiniz bilmem ama cok kirildim.. cok hem de..

04.01.2008, 1.41pm

affetmek dogru bi tanim degildi aslina bakarsaniz bayan.. sadece daha iyi hissedebilmektim kirgin ya da üzgün degil, konusurken gülümseyebilmekti.. sizden tek bekledigim yanimda oldugunuzda size yaninizda oldugumu hissettirebilmekti. en guzel bayanlara ve en guzel arkadasliklara kaldiriyorum (:

benden

2007-12-01T00:59:00.000+03:00

günler zor yine..

aniyorum..

2007-10-26T15:33:00.000+03:00

EĞER

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

Can Yücel

kiz geyikleri vol.I

2007-10-17T23:07:00.001+03:00

bi arkadas : reglim ben de

ben: gecmis olsun seker

ayni arkadas: saol be böle arada oluyorum işte nadiren

ben: ........ eeeeööööööööö

uni.vol.I

2007-10-17T22:57:00.000+03:00

fizik dersinde gecen bir dialog

-sen sus kivircik!
"noluyoruz ya" anlami olan geriye dogru bir bakis benden, cünkü kivircik ben oluyorum..
-ne bakiyosun?? kivircik diil misin??
ic ses: lahavlevelakuvvettenyarab

isteyelim

2007-09-20T23:08:00.000+03:00

ben istiyorum onlar oluyorlar.. bu kadar basit.. uyan!

ne bekliyordun?

2007-09-18T22:52:00.000+03:00

görmek istemediklerimiz.. hic onlari düsündük mü? bir kez olsun..

öylesine bir gün iste

2007-09-11T21:01:00.000+03:00

ve yine silkeledi beni hayat diye bagrima bastigim, neresinden bulsam tutunmaya calistigim, sevdigim hayat.. neyim var neyim yoksa düsürdü asagilara.. öyle ucurumlardan sallandirir ki beni kayiplarimi dönüp de arayamam bile.. öylece kaybolup giderler..

kimsenin agzindan düsmeyen bir kelimeyi hatirlatayim, bu sefer de ben soyleyeyim : deneyim.. ne kadar büyük bir kelime gibi öyle degil mi..? herkesi yargilama, yeri geldiginde kücümseme, yeri geldiginde alkislama, yeri geldiginde küfretme hakki veren su tecrübeler.. insanlik namina ortalikta dolasan insanlarin felsefesi.. duyuyor musunuz acaba yani basimdan gelen bir kadinin kusarken cikardigi sesleri?

bir aile de kac kisi ölsem de kurtulsam dediginde o ailenin artik kac tane cözülmez ama sacma sapan dügümü vardir? iliskilerinin devami icin kac kutu daha ilac icilmesi gerekir? bir anneyle kizi arasinda kac tane sir vardir? peki ya bir baba ile kizi arasindaki duvarlar.. kac tokadi engelleyebilir?

hayatin renklerini kaybettigin anlarda oylesine bakarsin etrafina.. anlamsizlik oylesine bastirmistir ki en sevdiklerini bile taniyamaz hale gelirsin.. sadece bir kapi gicirtisina hayati verebilecek kadar sagirlasirsin.. sessizlik oyle büyür ki bedenini kipirdatamazsin.. suyu bile icerken elleri titreyen var mi aranizda? varsa bilirsiniz ne buyuk aci oldugunu.. nefes alamayanlar? sokagin ortasinda düsüp bayilanlar var mi peki aranizda? kaciniz bugun tanimadiginiz birinin kucaginda ayildiniz?

sevmenin ötesinde yasiyorum ben bu hayati.. tecrübe dediklerinizi seviyorum ben.. bahcenin ortasinda oyun oynarken düsüp aglayan cocuklar gibi iste ben de oyle düstüm bugun defalarca.. her seferinde daha cok acidi canim.. önce kafami yukari kaldirip ucaklari seyrettim, parmagimi bogazina sokup beni doguran kadini kusturdum, sonra da birini hayatimdan sonsuza kadar ugurladim, yuzune bir gülegüle bile diyemeden..

hayatin renklerini kaybettigim anlar.. bahcede oturup, yüzümü saga cevirip gozyaslarimi saklamaya calismak.. sevdigim seyler mi gidiyor elimden teker teker.. yoksa ben mi sevgimi kaybediyorum yavas yavas.. var olmayi mi unutuyorum.. kose bucak saklanan kotu tarafimi bu benligin, bana hileler yapan, tuzaklar kuran öbür yanim mi.. beni o sonsuz ucurumlara dogru itmeye calisan karanlik yanim mi..?

kaybediyorum yavas yavas.. kipirdadikca batiyorum..

L'Échec - Yann Tiersen

1

2007-09-11T08:57:00.000+03:00

hic yakismadi bu sana..

canim cok aciyor..

hadi canim ordan!

2007-09-09T23:26:00.000+03:00

bazen balik burcu olmaktan gercekten hic hoslanmiyorum..

Megalomaniac-Incubus

5 gün daha

2007-09-07T22:23:00.000+03:00

dayan be gülüm.. ayni sehirde olmadigini bildiginde belki daha rahat nefes alip verirsin.. her bos aninda aklin kayip gitmez bi yerlere.. gozlerin dalmaz.. bi kendine gelirsin.. istanbul tokatlar seni.. uyandirir.. sonra devam edersin..

ilk kez yapacagin bir sey degil ki bu.. istediginde ulasamamak, ihtiyacin oldugunda konusamamak, ozlediginde dokunamamak.. hic biri ilk degil senin icin.. daha once dayandin.. simdi de yaparsin.. kimse yaninda yoktu ilk seferinde..

yalnizligin daha bi sadeydi ilk gidiste.. daha bi sessiz.. kimse yoktu paylasacagin.. simdi de en yakinindakilerin kafasini sisirmek degil derdin, onlara anlatmaya ihtiyacin yok.. onlari bezdirmeye..

yalniz kal yine..

onlara gülüp eglenirsin..

parabola-tool

yararsiz calismalar

2007-09-03T21:10:00.000+03:00

sadece sadece evet sadece kafa dagitmak amacli olarak bir haftalik bir isi kabul ettim. gunesin alninda ayakta kalip sacma sapan insanlarla muhattap olup sonra istanbulun bir ucundan eve dönmeye calisiyorum. sadece o gidene kadar onu düsünmeye firsat kalmasin diye verilmis bir karardi..

sonuc mu?

aklimdan cikmiyor..

The Verve - THE DRUGS DON'T WORK

tükürük yalanmamali

2007-08-31T22:32:00.000+03:00

ne ögrendik? kalbinin kabul etmedigi seyleri sadece mantigin bikbik ötüyor diye orda burda yazma daha da önemlisi söyleme!!! o ne oyle "hepinizin pipisi kopsun" falan.. cik cik cik ne kadar ayip...

Damien Rice - Sweet Avenue

bu ne ya..

2007-08-30T23:08:00.000+03:00

abi cok pis dagildim.. kim, nasil topliycak beni hic bilmiyorum..

bodrum

2007-08-25T11:51:00.000+03:00

fly me to london...

Tool & A Perfect Circle - Love Song (Live The Cure Cover)

ah ben

2007-08-19T12:23:00.000+03:00

bi durup düsünmedim degil aslinda.. düsündüm düsünmesine ama yine olmadi yine beceremedim.. hayir hayir yanlis degildi yaptigim "yanlis" anlamayin ama gereksizdi.. kiriciydi, saygi duymayisti, insan olmayi bi kenara birakmati 3-4 saatligine.. sevmedigim yani ise her seferinde bir öncekinden daha kötü hissediyorum..

sahte oyunlar degil kendi hayatimda olan bitenler..

dur diyenler ne az su dünyada..

özür dilemek.. kimden, niye?? gereksiz evet. kesinlikle sacmalik..

hadi bitsin artik..

Summer 78-yann tiersen

konser!!!

2007-08-11T18:10:00.000+03:00

27 ekim'de anathema yeni melek'teymis!!!! duymadik demeyin ben soyledim... ay cok heyecanlandim :))

kalem

2007-08-08T23:18:00.000+03:00

kelimeler öyle yogun ki bogazima kadar kelimelere batmis gibi hissediyorum kendimi... bazen oyle bi an geliyor ki kalemi elime alsam sonsuza kadar durmaksizin yazacakmisim gibi geliyor..

kalemi elime alsam...

yann tiersen-soir de fete

hemen istanbul

2007-08-08T12:33:00.000+03:00

ne tuhaf bi sehir bu istanbul.. yasarken her daim trafigine,kalabaligina, yazin sicagina, kisin camuruna küfrettirir ama uzaklasinca deli gibi özlettirir kendi... yaklasik 12 gündür (arada bir günü saymazsak) uzaklardaydim kendisinden. basta o sessizlik hosuma gitti. insanin kafasini dinlemek icin boyle yerlere ihtiyaci var, ne yapiyoruz nasil yasiyoruz biz o istanbul'un kaosunda diye söylenirken bir süre sonra istanbul fena bastirdi... kimseye istanbul'u özledim ben diyemiyordum ama dilimden "söyle az sekerli bi türk kahvesi icsek" (sanki türk kahvsi bi tek istanbul'da iciliyor), "midye dolma yemeden hayat gecer mi be" (tatil icin gittigim her iki yerde de her taraf midye dolmaci kayniyordu) gibi sacma sapan cümleler eksik olmuyordu. insanlarin kafalarinda kurduklari binbir cesit özleslestirme vardir ki iste bunlar benim istanbul icin yaptiklarimdan bazilari... digerlerini saymaya baslasam bu post bitmez o yuzden simdilik vazgeciyorum :)

tabii istanbul askimin kabarmasinda büyük rol oynayan iki gunde yalayip yuttugum sonra dayanayamayip tekrar okudugum/gözden gecirdigim buket uzuner'in "kumral ada mavi tuna" adli kitabi.. insana neden kumral degilim ki diye isyan ettiren, okurken türk kahvesinin tadini dilinizde hissettiren, kuzguncuk görülmeli, ismet babanin yerinde raki icilmeli dedirten, askin nasil bir sey oldugunu hatirlatan(!), evdeki "kirmizi isiklari" garip bir hisle fark ettiren, buraya yazmakla bitiremeyecegim cok cümlenin altinin cizdiren, insani aras'ta donduran ve mabel sakizlarini cocuklugumdan cekip cikartan bir kitap... okuyun derim..(mutlaka)

"Bir salı sabahı uyandım.
Bütün gazeteler hayatta en çok sevdiğim
kadının bir cinayet işlediğini yazıyordu.
Bunu hiç beklemiyordum.
Beynimden vurulmuşa döndüm.
İç dengelerim şiddetle sarsıldı.
Oysa gerçeği biliyordum ama bana kimse
tek bir şey sormamıştı.
Onu mahkûm etmişlerdi!
Kapı çalındı.
İki asker beni almaya gelmişti.
İç savaş çıkmış, seferberlik ilan edilmişti.
Bunu bekliyordum.
Hiç şaşırmadım.
Bunu uzun zamandır korku ve kuşkuyla
hep bekliyordum.
Hazırlandım ve o salı sabahı evden çıktım."

Genç bir öğretmen bir sabah Kuzguncuk'taki evinden apar topar alınıp, askere götürülür. O, bunun bir kabus olduğuna, arkadaşlarıysa onun iç savaşa katıldığına inanmaktadır. Oysa annesi oğlunun bir ambulansla evden götürüldüğünü anlatmaktadır.

Kumral Ada Mavi Tuna, iç savaşın içimizde ve dışımızda, bireysel ve toplumsal olarak yarattığı yangınları umutsuz bir aşk üçgeni ekseninde anlatan sarsıcı bir roman.

Dört dile çevrilen Kumral Ada Mavi Tuna birçok toplumsal yaramızı irdelerken unutulmaz bir aşk hikâyesi anlatıyor."

kargo-son defa

%50

2007-07-22T17:46:00.000+03:00

mustafa kemal atatürk sadece bir konuda yanildi.. türk milleti zekidir, dedi..

chaos'a merhaba

2007-07-20T01:16:00.000+03:00

insan bu... hayatina girerler, hayatindan cikarlar, hayatina seninle beraber devam edelrer... insan bu... sana izler birakirlar, senden izler götürürler.. sen insanlardan kactikca onlar sana gelirler, sen iclerinde oldukca yalniz birakirlar.. hayat bu..

cilekes-siyah caliyordu..

2012 olimpiyat oyunlari

2007-07-18T16:10:00.000+03:00

2004 yilindan beri 2012 olimoiyatlari istanbul'da yapilsin diye mail box'larinizda (ehe saka yaptim elektronik posta kutularimiza) su linkin http://www.cnn.com/2004/SPORT/01/16/olympic.bids/
gönderildigini fark etmissinizdir. bu anketin ne kadar dogru oldugunu ve sonucu ne kadar etkileyecegi hakkinda pek fikrim olmasa da (hatta ümidim bile yok) yine de vatanima ve güzel istanbul'uma bir görev olarak burdan türk halkina ben de sesleniyorum:

efendim linki tiklayin, istanbul'a oyunuzu verin...

olur da 2012'deki olimpiyatlarin istanbul'da yapilmasina karar verilirse, en azindan istanbul'un yüzü gözü acilir da biz biraz seviniriz. her ne kadar hazirliklar icin saglam bir bütce gerekiyorsa da olimpiyatlar sayesinde tüm dünyaya yapilacak istanbul ve türkiye reklaminin maddi karsiligi türkiye'nin toplam bütcesinden daha fazla oldugu icin ülkemize gercekten cok büyük fayda saglayacagi tartisilmaz bir gercek...

bildigim kadariyla seneye 2012 icin sehir aciklanacak.. belki bi katkimiz olur..

2012'ye kadar bütün dügünleri iptal ediyorum

2007-07-16T22:48:00.000+03:00

sevgili arkadaslarim, mümkünse önümüzdeki en az 5 yil icinde sizlerden nisan, nikah, kina gecesi ve dügün aktiviteleri istemiyorum. bu nasil bir iskencedir yahu??? hani evlenen ben olsam, tamam. ama benim bir kuzen olarak maddi ve fiziklsel aciden cöküsüm kimseyi ilgilendirmiyor. kocayi buldum diye milleti ayaga kaldiriyor, o da yetmiyor nisandir, dügündür bir sürü kutlama yapiliyor, bir üstüne herkes yok o elbise yok o ayakkabi derken hem kafayi yiyor hem de parasi gidiyor. yahu yazik günah ya.. vallahi yazik bize.. kac gündür annem, ben ve halam elbise bulucaz, elbiseye ayakkabi bulucaz diye ordan oraya kosturup duruyoruz. bugün sözde ayakkabi alcaktik ama benim ayaklarim cigbörek gibi kabardigi icin 40 numara ayakkabiya bile girmez oldu.. (inanin cok ciddiyim) her neyse... sonuc olarak herkesin elbisesi tamam, benim ayakkabim haric herkesin ayakkabisi da bulundu. az bi isimiz kadi yani..

aman diyorum arkadaslar ama lütfen, cok rica ediyorum hepinizden 5 yil önüme nisan dügün vs davetiyeleriyle gelmeyin, altim pufpuf terliklerim üzerimde pijamalarimla gelirim.

benim dügünüm olursa herkes pijama giymekte serbest olcak, ben bu kadar eziyet etmem insanlar ya...

gerci bi önce damat adayi bulmak lazim.. aday adayi bile yok ortada o da ayri mesele...

cücük pirci

2007-07-12T23:26:00.000+03:00

yuh desem kendime, halka acik bir sanal ortamda cok mu ayip olur acaba sevgili takipci/okuyucu/yorumsuz kitlem..? sanirim oyle bi kitle falan yok, ben biraz sizo olaylarina giriyorum böyle kitlem falan diyerek ama olsun.. insan boyle ilginc bir gaz moduna giriyor. hani boyle sitem günde yüzlerce kisi tarafindan tiklaniyormus da benim yazilarimi okuyup "bisiler" yapiyorlarmis gibi.. (yorum yazmadiklarina göre baska seyler yapiyor olmalilar mantigi)

bu aralar neler oldu hayatimda cok merak ediyorsunuz degil mi? hemen anlatiyorum, sizi daha fazla meraklandirmiyorum!

mimi hanim'in yazligina gittim.. orda boyle ruya gibi bir tatil yaptik :) ama cgercekten cok cici insanlarla tanistim, tesekürler mimi :) sonraaaa tekrar istanbula geldik, bi degisiklik olarak.. ama bana burda geldiler bi kac gün sonra.. dedim biraz kafa dinlemek istiyorum, kimseyle gorusmiycem falan... boyle harbiden 1 hafta falan cikmadim disari.. bu arada bi olaylar oldu, mimi hanim kendine kendine bana sinirlenip, sonra trip atti ama cözdük onu da.. ( e insanin sucu olmayinca..:) ) bu arada bugün "kiz arkadaslar günü"ymüs.. bu gun sanirim sap olarak gezmeyi daha fazla kendine yediremeyip, kafayi siyiran hatunlarin bi tarafindan cikmis bi gün ama olsun ben yine de burdan mimi hanimin, szn hanimin, elif hanimin, zep hanim(lar)in, priss hanimin, tuly hanimin... (aklima gelmeyenler bana kizmasin onlarin da aklima gelinca yine kutlarim) kiz arkadaslar gününü kutluyorum.

artik elif de burayi okuycakmis, bana söz verdi :P burdan ona da el sallayalim hep beraber :)

hadi öperim herkesi.. kendinize cok iyi bakin :))

punk rock princess-something coporate

ne yazsam ki

2007-06-22T21:44:00.000+03:00

uzun zaman olmus yine yazmayali... iste sinavlar bitti zaten herkes biliyor. :) burda ilan etmistim bagira cagira. simdi de sikintidan kendime is ariyorum.. bugün celebi holding'in sinavina girdim, gecmisim, pazartesi mülakata cagirdilar.. bakalim nolcak..

ay hic yazasim yok yahu..

hadi görüsmek üzere

bittiiiiiiii :)

2007-06-08T21:52:00.000+03:00

VUHUUUUUUU GECTIM SINAVDAAANNNNNN :) ikinci universite hayatim sonunda basliyor:)
OHHHHH BEEEE DEMEK ISTIYORUM BOYLE KOCAMAAANNNN !!!! AY HERKESI COK SEVIYORUM BEN HEHEHEH

sevgi böcügü oldum sanirim sevincten hihi

okuyan ben

2007-06-08T18:47:00.000+03:00

hala sinavin sonucunu beklerken dün ögle basladigim yemek-uyku-wc aralari da dahil bu sabah bitirdigim inci aral'in yeni cikan kitabi safran sari hakkinda yazmak istiyorum. daha önce hic inci aral kitabi okumamis ama hakkinda olumlu olumsuz bir sürü elestiri duymus biri olarak yazar hakkinda sahsi fikirlerimi belirtmeden sadece kitabin ana hatlari üzerinden kendi fikirlerimin detaylarina gececegim.

kitapta özetle ikisi kadin üc kisinin sevgiye, gelecege olan inancsizliklari ve kendileri bu belirsizlikte kaybedisleri anlatiliyor.

(bu paragraf kitaptaki ana karakterlerin tanimi yer aliyor. eger isterseniz bunu okumadan diger paragrafa gecebilirsiniz.)
kadinlardan birinin adi melike. taki tasarimcisi ve antikaci vitrinin arkasinda bir tarihi eser kacakcisi. zengin bir aileden geliyor, kendisi de bu yolla iyi para kazaniyor. istanbul'un kaymak tabakasinda gecen hayatindaki "tuhaf" olaylar melike'nin kisiligindeki "tuhaf"liklari anlamamiz icin iyi birer referans. Diger kadin, eylem ya da mutena ya da elvan.. hepsi ayni kisi.. mutasip bir ailenin kizi, bir sekilde evden kaciyor, ankara'da isletme okuyor(sanirim), ve sonunda istanbul'da kendini buluyor. sosyeteye hizmet veren bir ajans araciligi ile telekizlik yapmaya basliyor..
ve volkan.. bugune kadar karsima cikan bütün volkanlar gibi yetenekli, hirsli ve tipi de fena degil. tabii ki hepsi biraraya gelince iyi bir kariyer de üzerine tatli niyetine yeniyor. ancak bizimki 35 yaslarinda olmasina ragmen biraz durumu abartmis, yatirim sektöründe cok iyi bir yerde olan bir firmanin hissedarlarindan ve ayrica iyi para kazaniyor. volkanin ailesi eski egitimli orta siniftan ama özel sektörün tüm nimetlerinden yararlanmis olan volkan gayet lüks bir yasam sürüyor.

melike-volkan ve eylem-volkan iliskilerinin birbiri ile duygusal ve fiziksel anlamda baglantisi yokmus gibi görünse de melike ile eylem arasinda bazi konularda benzerlikle var. okurken sadece bu iki iliski olarak sinirlamazsak iki insan arasindaki (erkek ve disi olmasi önemli degil) askin ne gibi boyutlarda yasanabilecegini, nasil farkli gerceklikler yaratabilecegini bir kez daha anladim. ben de "ask" kelimesinin tensellikten, hormonlardan, cinsel tutkudan daha öteye gitmeyen bir toplum kayvrami oldugunu savunan biri olarak bu tezime bir cok örnek buldum. ask, bana göre tensel cekimdir, o kisiyi ne kadar istediginin ölcüsüdür.. bunun bir cok nedeni olabilir.. yani ask daha sonra da ortaya cikabilir demek istiyorum. bir cok kisi aski farkli yorumlasa da bu benim fikrim. bir cok insanin dilinin ucundaki soruyu ben de yazayim bari buraya: sen hic asik oldun mu ki böyle konusabiliryorsun?? sen ask nedir bilir misin ufaklik? bir zamanlar sevmek olarak nitelendirdigim seyin asktan baska bir sey olmadigini anlamam cok zamanimi almadi ama yine de cok aci cektirdi, o yuzden affiniza siginarak diyorum ki: evet ben de bir zamanlar sevdigimi sanacak kadar asiktim :)

bu genc yasimda cogu zaman gercekten sevebilmeyi umut ediyorum. digerinin bir anlik mutluluklardan sonra ölesiyle aci verdigini artik biliyorum. kimine göre heyecanimi kaybetmis olabilirim ama eminim gercekten sevebildiginiz de bana hak vereceksiniz :)

aslinda cok daha detayli yazilacak bir konu bu, ben sadece kitabi söyle bi tanitmak istemistim ama yine her zaman ki gibi konu disina ciktim.. ehe neyse..

"Starsailor - she just wept " caldi, tarafimdan dinlendi..

not: resim http://kitap.antoloji.com/media/erenbooks/k/24/242874_k_8870.jpg adresinden alinmistir.

sadece bankada beklenmiyor ki

2007-06-07T23:09:00.000+03:00

aslinda baska bi yazi gelmesi gerekiyorsu bunun yerine.. ama ona devam edicek gücü kendimde bulamadim ve ben de bunun üzerine o yaziya devam etmemi engelleyen hakkinda yazmaya karar verdim.. cünkü yazmak fark etmemi saglar. endiselerimin, korkularimin, sebepsiz yere mutsuz oldugum anlarda aslinda hic de sebepsiz olmadiginin ve bunlarin kaynakladigi seylerin farkina varmama saglar. bir süredir yazmak ile ilgili fikirleri "cekiyorum". insanlarin bu konu hakkindaki cesit cesit görüsleri bir sekilde hayatima giriyor. sanirim bir süre önce neden yaziyorum konusu kafami cok mesgul etmis ama cevabini yazarak bile bulamamistim. simdi ise cevaplardan adim atamiyorum. sikayetci miyim? kesinlikle hayir :)

bazilari yazmanin bir cesit kafayi kuma gömmek olarak yorumluyor. cok belirgin örnekler olarak yani yazmayi hayati haline getirmis bazi yazarlarin hayatlari bu tezi desteklercesine yalnizlikla dolu.. evet, bir cok davete katiliyorlar. evet, söylesiler yapiyorlar. evet, programlara konuk oluyorlar. evet, esleriyle cocuklariyla fotograf cektiriyorlar.. ama onlari sadece fotograflardan ve ekrandan gören birileri bile onlarin yalnizligi ve "tuhaf" yasam bicimleri ve "tuhaf" kisilikleri hakkinda yorum yapabiliyorsa demek ki ortada yazardan baska kimse yok demektir.. yani sadece bir kisi ve tabii ki eserleri.. bu kadar yalin ama bir o kadar karmasik..

bazilari ise yazmayi kendini ortaya cikarmanin bir yolu olarak görüyor. yani kendini kendinle paylasmak ve eger bir de yazdiklarin yayimlaniyorsa kendini herkesle paylasmak.. eski ben'e göre cok büyük cesaret isi. simdi ise kesinlikle denenmesi gereken bir sey olarak görüyorum. nedenim cok basit ve bunu kendim bile kabullendim. yazmak eger bir "disa vurum" teknigi olarak düsünülürse ressamlar da heykeltraslar da ve digerleri de ayni seyi farkli teknikler kullanarak yapiyorlar demektir. peki bi ressamin resimlerini bir heykeltrasin heykellerini ya da bir danscinin figürlerini sonsuza kadar kendine saklamasi ne kadar dogru bir davranistir ki.. onlar paylasilmali ki baska insanlarda tekrar sekillenmeli, onlardan yenileri dogmali, insanlari costurmalilar. evet, kendini kesfetmek cok güzel bir zenginliktir ama diger insanlarin da bu zenginlikten yararlanmamasi icin hic bir sebep yok. sanirim bu kadar bencil olamayacak kadar cok seviyoruz birbirimizi :)

ya ben baska bir seyden bahsetmek icin baslamistim nerelere geldim yine. ehe neyse kisaca durumumu özetliyim ben; yarin saat 5 gibi sinav sonuclari aciklanicak.. stresliyim yahu napiyim.. beklemeyi de ögrenmek lazim tabi..

az kaldi

2007-06-05T17:46:00.000+03:00

burcu zor günleri geciriyor.. hepsi biticek.. ve yine sonsuz kahkahalarini atacak..

damien rice-lonelily

acelesi var heralde

2007-05-30T00:45:00.000+03:00

nereye sevgili burcu? nereye böyle yüzündeki muzip ve heyecanli gülümsemenle?

hayat ne güzel "dimi"?

2007-05-28T21:28:00.000+03:00

merabalar sevgili hayran kitlem.. sizlere burdan seslenmeyeli coook uzun zaman olmus.. neden böyle olduguna dair bir takim durum analizlerim var. iste onlardan bir kaci :

hayatim inanilmaz bir sekilde degisiyor. ve bu degisim muhtesem bir degisim, inanilmaz hatta :) bu durum icin somut örnekler vermek zor. su an icin böyle hissetmeme neden olan seyler cok yeni.. neredeyse hepsi emekleme asamasinda ama biliyorum hepsi öyle güzel ki.. her biri sanki sabah basucumda buldugum kocaman hediye paketleri gibi. iclerinde ne oldugunu az bucuk tahmin edebiliyorum ama kutu tamamen acilinca ne cikacagini bilemiyorum. cok heyecanliyim ya :) (bu arada -sevgili mimi bu sana- bu bahsettigim konularin ask ve mesk ile bir baglantisi yoktur onu belirtiyim yani)

bundan daha guzel bi haber daha veriyim de birileri bi ohh ceksin (gerci cekmeyebilir de) birseylerin farkina vardigimdan beri inis ve cikislarim oldu. bazisi cok uc noktalara vardi.. bazen beni ve dolayisiyla cevremdekileri üzdü. ama simdi cok daha iyi anliyorum ki (daha dogrusu bir kere daha anliyorum ki) hepsi olmasi gerektigi icin oldu. bana birseyler ögretmek icin, bana bazi secimler yaptirmak icin, beni daha güclü ve kararli kilmak icindi. hepsi icin cok tesekkür ederim :) öyle anlar geldi ki herseyden vazgecmeyi bile düsündüm, 4 seneyi kaldirip bir kenara koymayi yani. ama her seferinde önüme baska bir yol cikti, her seferinde "bir seyler" oldu. hepsini icin tesekkür ederim yine :) ben isyan ettikce onlar olmaya devam etti, ben sizlandikca devam etti :) ta ki kafama "dank" edinceye kadar.

simdi yeniden ayni titresimleri hissedebilmenin coskusunu, yeniden o muhtesem renkleri görebilmenin heyecanini yasiyorum. inanin bunlari yazarken bile icim kipir kipir ve yüzümde devamli bir gülümseme :)

diger gelismeler ise; annem anjio oldu, simdi gayet iyi ve saglikli, hic bir problem yokmus. ben ehliyetimi aliyorum, sonraaaa 6 haziranda son sinavim var. böyle..

ha unutmadan sevgili zep hanim da blog acmis, kendisine de burdan da hayirli olsun dileklerimi iletiyorum ve yazilariniz bol olsun efem diyorum.

bi dee cannes film festivalinde yasamin kiyisinda filminin senaryosuyla en iyi senaryo ödülü kazanan "türk asilli alman" yönetmen fatih akin'a tebriklerimi gönderiyorum, gerci duymaz ama olsun :)

simdilik yeter bu kadar.. hadi öperim herkesi.. cok özlemisim yazmayi yahu :)

shall we dance-santa maria tango

esneme-gerinme

2007-05-25T12:32:00.000+03:00

baya bir olmus yazmayali gencler be.. ilginc yani.. allah allah..

DUYURU

2007-04-21T01:05:00.000+03:00

BAZI POSTLAR YAYINDAN KALDIRILMISTIR; GEREKLI ACIKLAMA GELISEN SARTLARA GÖRE YAPILACAK VEYA YAPILMAYACAKTIR.

BILGILERINIZE

IMZA: BEN

vazgectim

2007-04-16T23:01:00.000+03:00

ya aslinda cok yazasim vardi. hatta baslamistim sonra sildim cünkü aklima baska bisi geldi.. simdi onu yaziyorum.

yani basimdaki korkuyum ben

2007-04-15T15:40:00.000+03:00

hep eksik olan birseyler vardir icimizde.. ne yapsak yerini dolduramadigimiz ve sonra da ugrasmaktan vazgectigimiz seyler.. en acinasi yanimizda cogu zaman bilmeyiz eksigin ne oldugunu... ve yillarca yasariz oylece insanligin en ilkel sinirlarina hep daha fazla yaklasarak..

ne zaman bu kadar kirlendim? ne zamandir zevk aliyorum bundan? ne zaman unuttum o kücük kizi.. en son hatirladigim duvarlari yumruklayarak sevmemek icin yalvardigim o arabesk sahne. cok mu icten diledim acaba? belki de tanriya inandigim tek an olmasindan kaynaklaniyordur, sevgili "yaratici" varlik sen ne dersin? Bu kadar acimasiz olmanin ise yaracagi tek an olmasindan kaynaklaniyor da olabilir.

Sana ne kadar acimasiz oldugunu defalarca söyledigimi hatirliyorsun degil mi? neden beni yarattigini, neden her gün yasamak zorunda oldugumu defalarca sordugumu da hatirlarsin o zaman.. ara vermek isterdim bazen.. yok olup egr özlersem tekrar geri gelmek.. her seferinde saklandigim salondaki masanin altinda resim cizmeye calisirdim sirf uzaklara götüren birseyler kesfetmek icin, görmüstün degil mi? yoksa gözlerin masalarin altini göremiyor mu sevgili tanri? insanligin yüce tanrisi sekilden sekle girdikten sonra bu kadar yildir -sonsuz falan diyorlar hatta- o gücün hakimiyetiyle, yaratmanin,yönetmenin ve bitirmenin gerektirdigi sorumluluklarla yaslanmis olma ihtimali yüksek tabi..

bazen gercekten var olma ihtimalini düsünüyorum. ve beni, insanlarin ayaklarini yerden kesen kelimeleri duymamam icin, onlari gözümde kutsal kilan duygulari hissedememem icin ve diger vs.leri hic bilememem icin lanetledigini düsünüyorum. bazen delice cevap ariyorum neden'le baslayan sorularima.. neden hep kaybettigimi ve bunu süslü kutlamalarla sakladigimi anlamaya calisiyorum.. neden aynaya her bakisimda baska birilerini gördügümü ve her birine sevgi nefret iliskisiyle bagli oldugumu hissediyorum? Onlarin gün gün eksilen benden kalan parcalarla birlesen tuhaf disi yaratiklar olduklarini ve askin bildigim en azindan ezberledigim bilincaltinim en diplerine bir kac tanim kelimesini bile paramparca edebilecek güce sahip olduklarini, neden biliyorum?

ben degmeyen bir dünyanin degersiz hayatlarinin birinde basrolü oynadigimi sanarken tanrinin bana verdigi aciyan her parcamla sarildigim masallarima siginirken nereye dogru kosuyorum?

sakin ol..

kaninda yavas yavas yayilan o zehri hatirla.. nasil yavasladigini... nasil yavas.. nasil.. yavas..

korkuyorum.. sadece kendimden..

bi bok calmiyordu...

aferin

2007-04-15T02:17:00.000+03:00

ve gece biter...

saat 4.48 de aglama

2007-04-10T23:18:00.000+03:00

4.48i bilenlere söylüyorum bunlari.. ve sana.. beni acitip duran delicesine sevdigim ve ölesiye nefret ettigim.. ve sana.. simdi yok olup giden..

Bir şarkıya takılmışsan
Üstüne çökmüşse sözleri, yanında hüzün
Ruhuna ucundan dokunmuşsa,
Kararmışsa gün gibi aydınlık yüzün
Her telefon çaldığında
Karşındaki yine bir başkasıysa
Ağlamak, beklemekten çok kolay
Bir parça bile umut kalmadıysa

Ahh kaybolan
El değmemiş ruhumdu kir tutmayan
Ahh kaybolan
İçindeki çocuktu yeri dolmayan

Her gece yattığında
Aklındaki sevgilin değil bir başkasıysa
Ve her şeyi unutup uyumak istiyorsan
Sığınmak için seçtiğin yer rüyalrınsa

Her aynaya baktığında
Karşındaki sen değil bir başkasıysa
Ağlamak aldanmak kadar kolay
Kendine bile bakacak yüzün kalmadıysa

Ahh kaybolan
El değmemiş ruhumdu kir tutmayan
Ahh kaybolan
İçindeki çocuktu yeri dolmayan

Görmüyor musun kabuk bağlamıyor kanattığın hiçbir yaran
Hiçbir zaman geri dönmüyor kaybettiğin onca insan
Saat dört olmuş arıyorsun çaresini hüznün kederin
Acıdan başka dermanı yok ki boşvermiş bünyenin

"gripin-dört" ve caliyor bilmem kacinci kez.. ve agliyorum susmayi unutmuscasina..

hayattir bazen ironiden delirten

2007-04-10T20:23:00.000+03:00

Did I punish you for dreaming?
Did I break your heart and leave you crying?

"anathema-forgotten hopes" ve o caliyordu...

kirmizi

2007-04-09T23:10:00.000+03:00

sadece bir kadeh sarap vardi cok yakinimda..ve simdi kulagimda siyah bir ses var digerleriyle karisan..giderek daha cok digerleri olan...

uzun zaman oldu.. sondan ise sadece bir kac saat gecti. hayir demis olmanin huzuru..meger sadece bir kelimeymis bekledigim. bu kadar zamandir söylediklerimin, söylemem gerekenlerin özeti: bir kücük 'hayir'mis.. yillara acimam gerekiyor belki de ya da kendime söylenislerime, acimalarima.. kendimden nefretlerime üzülmem gerekiyor.. veya aciyi tamamen silip atmam..

istanbulun daracik bir koridorunda baslayan sekiz yillik tutsakligimi söküp atmanin verdigi gururla bilmedigim kelimeleri bulmam gerekiyor aslinda.. hayati neresinden yakalamistim kim bilir. hangi renk gözüme bu kadar hos gelmisti de bütün renkler o olmustu bunca yil? basit geldi belki beni bilenlere; cocukca, sorumsuzca, bilincsizce geldi.. karsi gelmemin nedeni buydu galiba.. ben öylece sürüklenirken birilerinin orada kenarda öylece durup beni izlememis, aksine beni takip edip hatta kolumdan tutup beni cekmeleriydi.. bagirip cagirip bir seyler anlatlatmaya calismalariydi durmaksizin.. onlari anlayissizlikla suclarken kendi yazdigim masalda esas kizi oynayip sonunda buldugum onlarin gözündeki öfkeydi yine.. ve yine öfkeye öfkem.. ögren artik diyen o dayanilmaz sessizlikti.. her seferinde daha da derinlesti.. karmakarisik bir son.. bitmesi imkansiz bir kurgu,,

sadece batakligin dibinden görünen baska bir dünyadayim simdi.. cikmis olmak degil, batmis olmak beni degistiren.. bu sehirden uzakta, kokusunu bile unutmusken beni unutan bu sehirde bitirdigim ben..

komik geliyor hayatlardaki beyaz sayfalar. daha yeni dogmus bir bebegin bile bir beyaz sayfasi yokken bizim nasil olabilir ki.. öyle görünmek istenen pis sayfalar her biri.. asla anilarin rahat birakmayacagi, izlerini kazimiscasina birakan insanlarin hayaletlerinden kalan yeni bir dünya hayal etmek.. her insanin hayatina aglayarak basladigini unutuyor muyuz yoksa? belki de kendine yabancilasma dedikleri budur..

cevremde bir sürü insan -evet 'bir sürü'- sevdilerini sevilmek istedikleri gibi severken nasil inandiricilar. ve nefretleri kendileri olan nefretleri gibi ne kadar korkutucu.. sadece kendileri olduklari anlari hafizalarindan ucup giderken, baskalarini hatalari ayiplari vs.lerini anlatip duruyorlar. bitmiyor. asla susmayacaklarini biliyorum. yazik..

bir kadini kirmizi ojeleri degistirmez.. o kadin yine o kadirdir, eskiden oldugu gibi..

ben simdi eskiden oldugu gibi seviyorum.. hic tanimadan ama korkmadan, hazirliksiz, bilmeden sevgiyi hem kendimle hem baskalariyla paylasiyorum.. sanki ayni masali yeniden yaziyorum.. belki de bas kahramandan baska kahramanin olmadigi bir masalin ortasindayim..

kendime aciyarak, olanaksizliklari, hatalari yanyana dizerek degil; herseyi sever gibi seviyorum..canimi acitarak..

merak etmeyin, kirmizi ojelerim duruyor hala, ölesiyle bir kalin maske gibi, kan kirmizi... sade..

gripin-dört

pazar keyfi

2007-04-08T14:27:00.000+03:00

günaydinlar efem..

güzel bir pazar sabahi uyanamamis olmanin verdigi hincla kendime kahve yaptim. simdi p.tesi sabahi 5te kalkip bunun acisini cikarmak istiyorum...

ehe saka saka!! :) yeni uyandim ve bu yüzden cok mutluyum. cünkü bizim evde oyle 10dan sonra uyuyor olmak gibi bir lüksünüz yoktur, günler pazar bile olsa.. saat 9 dedin mi uyanirsin baska sansin yoktur ki. annenin icerden gelen sabah kahvaltisi hazirlarken cikardi o korkunc tencere. tabak, tava,canak vs sesleri... babanin ya tras makinesi ya tv ya da sirf uyayani uyandirmak amacli cikardigi diger sesler... ve sonunda "ya bi uyutmadiz yaa" nidalariyla kalkan ben..

ama bugüüüünnnn uyudummm... cooooooookkk uzun zaman sonra bu mutluluga erismek gercekten guzel :) dün kuzenimin -bu kuzenim bana en yakin kiz kuzenim oluyor - nisani vardi. ögrendim ki eger nisan olcaksa kiz tarafi yaparmis, daha dogrusu bütün maddi ve manevi yük kiz tarafininda olurmus. bi kere erkenden nisanin yapildigi yerde olman lazim, sonra konuk karsila bilmem ne yap falan bi ara oturup dinlenebiliyorsun sonra tekrar kalk bu sefer eglenir gibi görün, sonra millet gitmeye baslarken yine kalk onlari ugurla.. tabi bunlarin icinden sana cok yakinlar oluyor ki onlara da ayri muamele... sonunda evine gelip, dusunu alip, pijamalari giyip, ayaklarindaki o inanilmaz siziyla yatagana uzandiginda saat 4ü gecmis oluyor...

simdi gercekten elimde kahvem, uykumu almis (ama ayaklarim hala pide gibi) bir sekilde oturuyorum efem.. cok huzurluyum valla... hava da guzel, laleler falan.. bi ara disari cikarim gezerim dolasirim.. oje alcam bak unutmiyim onu alirim..

siradan bi pazar günü böcügüyüm ben.. ehe :)

bi de su ciceklerime yumurtalamak icin musallat olan kumrulari dövcem simdi

o kadar

"HIM-Join me in Death" - caliyordu..

hep ne kadar

2007-04-05T00:34:00.000+03:00

gülümsedigim de ne kadar aglamak istiyorum, sevdigimde ne kadar nefret ediyorum, icimdeki o güzel kadindan ne kadar korkuyorum, ve ne kadar cok uzaklara kaciyorum göz acip kapayincaya kadar.. merak ediyorum..

tori amos-winter caliyordu

günün lafini seciyoruz

2007-03-31T22:17:00.000+03:00

30 mart cumayi 31 mart cumartesine baglayan geceye adanan sözler:

a) abi biz neye gülüyoduk yaaaa
b)burdan brezilya'ya bir mesaj göndermek istiyorum
c) ... ya o diil de ... (konu baglaci olarak)
d) benim hic böyle kiz arkadaslarim olmamisti aslinda benim hic kiz arkadasim olmamisti (söyleyen bir bayan)

begendinizi yazin 4567382 'e SMSlerinizi gönderin. ÖRNEK: a

hadi bakalim 70 milyon türkiye cöl olmasin o olmasin bu olmasin

"deep purple-strange kind of a woman" caliyordu (ehe bence cnm =) )

güldük eglendik

2007-03-29T00:26:00.000+03:00

önce dün basima gelen eglenceli-tuhaf olayi anlatayim. mimi ben ve bikac kisi daha oturmus kahve icerken aklima almanyada marianna'nin bize yaptigi ickinin adini getirmeye calistim ama bi türlü hatirlayamadim. deli olcam nerdeyse dedim ilyas bilir ben onu ariyim ama onunda bende sadece almanya numarasi var. aradim ama tabii kapaliydi. sonra dedim tülayi ariyim bellllkkiii o bilir. onda da telefonum kayitli degilmis kiminle görüsüyorum ben taniyamdik cikaramadim diyip duruo en sonunda dedim:"5 absinth desem bi seyler hatirlar misin acaba!" cevap tabii ki "buuuuuurrrrccccuuuuuuuuu!!!!!" oldu :) konustuk ettik ama o da hatirlayamadi ickinin adini tam iste kendine iyi bak istanbula gelince kesin ariyosun bak muabeti yaparken baktim ikinci bi arama geldi bilmedigim bi türk numari ariyo. bitirdim tülosumla konusmayi actim diger aramayi. anam kimmis meger "Ilyas" :) kim oldugunu anlar anlamaz mirayla karsilikli bi oha cekmisiz ki öyle böyle diil :) o da megerse 3 gün önce istanbula gelmis cuma günü de bedelli askerlik icin burdura gitcekmis bulusalim diyomus. önce cok sasirdim sonra sok sevindim sonra tekrar sasirdim sonra yine sevindim boyle zincirleme devam etti telefon konusmasi boyunca. cünkü ogrendim ki benim almanya tayfasinin türkiyede tatil gecirme planlari varmis ve bunu ciddi ciddi düsünüyorlarmis :) ay gelseler freiburg serisi kaldigi yerden devam eder ki evlere senlik :)

bu arada kafamda yeni planlar var. bak hersey süper :) söylemedi demeyin :)

sonraaaaaaaaa adini daha ögrenemedim (evet biliyorum ben beceriksiz bi insanim)

sonraaaaaaaa o kadar cok dalga gecildi ki bu konuyla ilgili olarak artik bu konu hakkinda agzimi acip tek kelime söylemiycem

bi de ickinin adi Caipirinha (ya da caprinia) :D

Caipirinha ( pronounced= Kai pee reen ya ) is a famous traditional Brasilian party drink.
A Caipirinha is always mixed with cachaça ; a rich very hard to find Brasilian sort of Vodka ( Brasil's best kept secret)! A Caipirinha consists of 1 lime, some Sugar, crushed ice and an ounce of cachaça.

Now, if you cannot find cachaça then you can use any Vodka, but now your drink will be called a Caipiroshka! But if you don't want to use Vodka for whatever reason then you can always use some White Rum, and therefore you will now have a Caipirissima.

Enjoy...!

http://blog.360.yahoo.com/blog-mKPfQpAnfrXeS2pkq0POA8O7QcK6PI3km4k-?cq=1&p=928

"Frank sinatra-Fly me to the moon" caliyordu

bu ne simdi ?!?!?!

2007-03-27T22:12:00.000+03:00

sevgili gizli hayranlarim, sevgili beni hic yalniz birakmayan okuyucularim....

asik olmusum ben :) dün fark ettim :) oldum diyemiyorum cünkü asik olurken sanirim bilimcim yerinde diildi pek dolayisiyla kendime geldikten fark edebildim..
haha ama kim oldugunu söylemiyceeemmmm... ehe cünkü daha adini bile bilmiyorum desem ehe böyle liseli kücük kizlar gibiyim yaaa :( hatta ne lisesi ortaokul falan benim ki biff neyse...
bi gün bisi olursa soylerim kim oldugunu hatta belki o da burayi okur egleniriz beraber :)

öhö

2007-03-19T22:39:00.000+03:00

yazcak bisi yok be gülüm... siradan bi hayat yasiyorum iste... ha bi tek pazar sabahi kulagimda bangir bangir HIM dinlerken uyuyakaldim. o kadar... hadi iyi geceler

bob marley-don't worry, be happy

ondan bundan

2007-03-04T19:40:00.001+03:00

cok enteresan bir döngü icerisindeyim bu aralar. yani hem cok duragan hem de asiri hareketli.. yapilmasi gerekenler sanki cokmus da aslinda hic bisi yokmus gibi..

hehe neyse ya dün de ay tutulmasi vardi.. 23.30dan itibaren büyük bi heyecanla annemle pencerede ay görcez diye köse kapmaca oynadik ama pek de öyle tatmin edici birsey degildi hani. ne biliyim ben bi "action" bekledim valla ne yalan söyliyim.

bi deeeee bugüüüüüünnnnnnn heroeeeesssss basliyor. efendim bütün türk halkina hayirli ugurlu olsun. gerci ben ilk sezonu bitirmistim ama olsun yine izlerim ehhehe :)

hadi öptüm herkesi..

ville valo&natalia avalon - summer wine caliyordu

bilmem ne günü

2007-02-14T01:47:00.000+03:00

haydi bakalim gencler öpüsün koklasin..

(pembe de ben size kiyak)

höy de höy

2007-02-12T23:58:00.000+03:00

benim su ask konusunda bayaa bi kafam karisti artik.. gercekten ne dogrulari ne de yanlislari toparlayamiyorum. tam olarak neler yapilmasi gerektigini kavrayamiyorum. yani tuhaf aslinda bir sey yapmak gerekiyor mu onu bile bilmiyorum. eheh aslinda bunlarin hepsi benim eserim. (bilincaltima siciyim eheh iptal ediyorum -kihkih) bundan cikisi da yine benim yaratmam lazim. su an alt yapiyi kurmakla mesgulum. yani kafami duruma hazirlamam lazim.cünkü bana simdi senden hoslaniyorum falan dese ben büyük bir ihtimalle yüzümde kocaman bir dumur ifadesi ile "nassi yani?!?!?!" diye bir tepki verebilirim ki sanirsam bu karsi taraf icin hos olmayan bi durum olur. Düsünün artik ne kadaaaaarrrrrr zaman gecmis... her neyse iste.. simdi boyle etrafimdaki ki bunlara annem dahil benimle dalga geciyor. bunu ne amacla yaptiklarini bilmiyorum ama su gibi cümleler cok duymaya basladim: "ehehehhe bu sene de tuturamadin be burcu, sen de bi türlü denk getiremiyorsun.. eheheheh" veya "artik senden gecti kizim bulamazsin sen kendi basina yardim edelim biz sana" gibi... bunlar tabi benim sinirimi cok bozmuyor yani delirmiyorum ama yani b tuhaf hissediyorum. hatta tam olarak ordan " ya bi s.ktirin gidin basimdan ya"diye bagirarak cekip gitmekle kimseyi takmayip eglenmeye devam etmek arasinda gidip geliyorum. tam olarak ifade edemedim kendimi galiba ama yani sonuc olarak iki ekstrem durum arasinda bocaliyorum sonra hic bisi yapamiyorum böyle kaliveriyorum oldugum yerde. neyse ya sonra devam ederim. ask konusu benim ayarimi bozuyor ya.. :(

QueensrAche-real world caliyordu.

hadi bakalim

2007-02-11T17:43:00.000+03:00

cok bunalttim artik herkesi galiba.. hep ayni seyler degil mi? yok hayat cok boktan ama devam etmek zorundayim yok neden ben yok bilmem ne biikbikbikbik......

bitti artik...

herkese gecmis olsun...

deep purple-perfect strangers caliyordu..

ankara dönüsü istanbul: hayat, kaldigi yerden..

2007-01-22T15:06:00.000+03:00

bütün ankaralilara buradan selamlar.. 3 gün boyunca beni cok guzel agirladiniz, hepinize bir kere daha tesekür etmek istiyorum..

bugün p.tesi.. ingizlice muafiyet sinavi sonuclari aciklandi.. kaldim...

simdi yine oyunu kuralina gore oynayip da yenilmis olmanin verdigi ezikligi hissediyorum. belli etmemem gereken yerlerde duygularimi belli ediyorum... falan fistik..

hayati gereksizmis gibi yasamaya devam etmeyi seciyorum. kim ne derse desin...

2007-01-01T22:45:00.000+03:00

ooofff of

K Dergisi

2006-12-22T12:25:00.000+03:00

Her cuma bayimize gidiyoruz. "Abi, bi' K dergisi verir misin" diyoruz. Adam bize dergimizi verirken biz de ona 1 YTL uzatiyoruz. Sonra dergimizi alip cocuklar gibi sen okumaya basliyoruz.

bööö

2006-12-19T01:37:00.000+03:00

mail adresim hacklendi!!!!!!!!! aslinda bu durumlarda bana bu tür seyler yapan insanlara karsi agzimi acip gozumu yumarim. o sahis insanlara mail atiyormus birseyler yapiyormus. 2 gün icerisinde mailimi geri aliyorum. (allah hotmail'den razi olsun) bi buluyim da kimin yaptigini muhemelen tuvaletimi yaptigim yer bir süreligine degisip ona daha yakin yerler olcak. her neyse...

efendim midemdeki hastaliklarin sayisi artik elimin parmaklarini gectiginden hepsinin pesini birakiyorum. ne halleri varsa görsünler... kendime de kocaman bi gecmis olsun diyorum.

son olarak dünyadaki bütün hacker'larin öbür tarafta cayir cayir yanmasini istiyorum. hatta o zamana beklemeden simdiden onlara bildigim tüm beddualari okuyorum.

hacker'siz günler dilegiyle efendim, esen kalin!!!

basit

2006-12-07T22:12:00.000+03:00

Ben neden kagida dokunmadan kalemi elime almadan yazamiyorum? Neden siirlerimi okudugumda hepsini yirtip atmak istiyorum? Hatta belki bir gün biri bir satirini bulur da beni okur paronasiyla hepsini yakmak istiyorum?

Ben hic "en iyi" olmadim. Bazen olmak istemedim ama cogu zaman olamadim. Hep "iyi" ile "vasat" arasinda gidip geldim. Ne yapmak istedigimi hic bulamadim. Ne olmak istedigimi hic hayal edemedim. Sadece baskalarinin hatta olmayan insanlarin hayatlari gözümde canlandi, onlarin hayatindan kesitler yazildi cizildi. Büyüdükce daha da kötülesti hersey. Neye elimi atsam öyle kaldi, kurudu gitti. Neye dokunsam kacti. Istedigim seyler aslinda benim icin hep ulasilmazdi. onlari elde edemeyecegimi bile bile yillarca istedim hepsini. Umut denen seyde cala cala yillarca kandirdim herkesi. Benim anlattiklarim baskaydi, insanlari gördükleri baska, bazilarinin görmek istedikleri ben baska, gercekte olan ben ise bambaskaydi her zaman... Her mekanda ayri bir ben vardi. Dogrular ona göre sekillendi her seferinde, yalanlar ona göre yaratildi beynimin en zengin mahsenlerinde ve dilim en kivrak hallerinde harmanladi hepsini.. Ben bile sasirdim cogu zaman.. hangisi bendim, benim olanlar hangileriydi, olmayanlar ama yine benden yaratilanlar? Ben ne cok yalan söylemisim aslinda. Ve kadar gercekmis hepsi de kendim bile kanmisim. En basitinden mesela yillar önce birini sevdigimi sandim ben. Herkes oyle bildi benim gibi, benim hissettigim gibi. Ama o, sadece hayalimdeki adama duyulan karsiliksiz sevgiydi. Onun beni sevmesi gerekmezdi, ve zaten hic sevmedi. O benim hayalimdeki insan degildi, o hic kimsenin hayalindeki adam olamaz, ama hayalimdeki aski onda yasadim ben.o bana hic bir sey yapmadigi halde hayalimdeki askimdan o kadar cok aci cektim ki "sevmemek icin yalvardim" günlerce, ellerimi acip, yüzümü yukari kaldirim, bu acimi dindirmesi icin dua attim aglayarak, o zamanlar inanmadigim bir güce... Bu ask öyle büyüktü ki gücüm yetmedi daha fazla. kalbime sigdiramadim sevgimi.. kustum durdum yillarca, koskustu her yer sonunda. yüzüne bakilmaz bir hal aldim zamanla. sevgimden de, ondan da hayallarimde de kendimden de nefret ettim.. ne sevgi bana layikti, ne o sevgime layikti, ne sevgim hayalime.. ben cok sevdim, öyle sevdim ki, bitti..

ben hep soguk bi istanbul gününde bogaza karsi sigara tüttürmek istedim hep.. cektikce uyusmak istedim. hayalimdeki tuvale dünyanin en güzel resimini cizmek istedim bir elimde sigara, diger elimde fircamla. En iyi romaninim son cümlesini yazip sigarami yakmak istedim. bir güzelligin önünde sadece bir kalem bir kagitla siyah ve beyazi özgürce sevistirmek istedim gri dumanin ardinda.. ben bogazin o kiyisinda oylece sicak dumani icime cekip, icine nefesimi de katip soguk havaya anlamsizca üflemek istedim. bir yaz gecesi iskelenin ucunda oturup sigarami yakip aglamak istedim sessizce, nedensiz.. bir köyde evinin önünde oturan nineyle birer sigara yakip ilk asik oldugu cocugu dinlemek istedim. basit sigara icmenin nedenleri, hayalleri o kadar huzurlu. ama ben sigara sevmem ki.. icmiyorum bile. ben oyle diyorum, baskalari oyle biliyor, oyle bildikleri icin ben de oyle yapiyorum. yalan soyleyip yalani yine kendim dogruluyorum.

basarili olmak hic derdim degildi mesela. dedim ya hic en iyi olmadim ama iyi olmak bile umrumda degildi. baskalari sevindi yetersiz basarilarimla, örnek gösterdi beni özendigim insanlara. ben hic caliskan olmadim, oyle gözükmek icin calistim sadece. günü geldiginde laftan uzak kalmak icin, calismadigin icin basaramadin'lardan kafami uzak tutmak icin calistim aslinda. simdi aslinda hak etmedigim ama onlarin bile yarim yamalak oldugu faydalarini kullaniyorum müsrifce. Hep yaptigim gibim sonuna kadar, gerisini düsünmeden harcamayi planliyorum hepsini..

hayallerim büyüktü eskiden, ama kücük oynadim hep. aslinda kumar gibi bir sey hepsi. oyunun kuralini gec anladim ama aslinda cok basitti: büyük oynarsan sansin da varsa cok kazanirsin. Bunu anlayacak kadar bile zeki olmadim ben. nasil becerdim bilmiorum ama insanlar hep zeki bildi beni. Belki de her aile cocugunun zeki olmasini istediginden dolayi zeki dediler bana. Ama asla bir zeka belirtisi göstermedim hayatta. Dedim ya hic en iyi olmadim ben. simdi kendime göre hayallerim, zaman algim icerisine sokabilecegim tarihlerde planlarim var. baskalarinin burun kivirdigi bir hayat istiyorum ben. Basarili bir gelecek istemiyorum ben, basarili olmayan biri olarak. Siradan biriyim ben. Ben dünyayi degistiricem halbuki degil mi? Büyük insan olacagim. Parlak bir kariyer beni bekliyor.. Buyrum efendim siradaki yerimi alabilir. Ben denize, yunuslarla yüzmeye gidiyorum.

Bunu daha önce söyledim mi hatirlamiyorum, sanirim birilerine bahsettim. Her neyse.. Bazen aklima anlar geliyor gecmisten. Cogu zaman beni yaralayan anlar, bazen de yüzümde kücük bir gülümseme birakan. Bilinaltindan kacip, kosarak gelen sahneler. Dumur kelimesi türk dil kurumunun kabul ettigi bir kelime mi bilmiyorum ama "duygusal dumur anlari" diyorum ben bunlara. 9 yasimdan bir sahne mesela. annemlerin yatak odasindayiz, ben kapida duruyorum. annem hemen solumda babamsa odanin öbür tarafinda. ne yaptigimi hatirlamiyorum ama babam bana bagiriyor, benim babam hep bagirir, sonra üzerime yürümeye basliyor, annem araya girmeye calisiyor ama bosuna. babam sag elini kaldirmis, gözlerinde karsisinda 9 yasinda kizinin oldugunu unutmus bir delilikle üzerime dogru geliyor. annem araya girmeye calisiyor ama bos. ben sadece yüzümü ellerimle kapatiyorum. yapabilecegim tek sey bu ve altima kaciriyorum. Sonrasi yok zaten . Ben o günden beri sinirlenirsem bayilirim. ve ben aslinda babami hic sevmem. sadece sevilmesi gereken bir insan o, baba sevgisinin bilinmesi gereken bir varlik. o benim babam olmaya layik degil. onca babasiz cocuga yaptigim haksizliga göre ben onun kizi olmaya layik degilim. o aslinda benim babam degil.

12 yasimdan bir sahne.. okuldayim. dört tane daha kiz var. onlar benim arkadaslarim diye biliyorum ben. ama ben kaciyorlar. sürekli neler oldugunu anlamaya calisiyorum. iclerinden bir tanesiyle yanyana oturuyoruz. Mor kalemini istiyorum ondan. O zaman o renkli kalemler pahali, ben anneme soyleyememistim alabilir miyim diye. Onun mor kalemiyle sadece bir baslik yazip geri vericem. Hayir diyor, sen benim yaptiklarimi hep taklit ediyorsun. Ya deli misin diyorum icimden sadece mor kaleminle yazmak istedim. Cocuk bu daha diye geciyor kafam. Ona bir sey demiyorum cünkü o benim annemin bir arkadasinin kizi. Sonra bir gün diger üyü benimle arkadas olmak istemediklerini söylüyorlar. iyi de ben istememistim ki sizinle arakadas olmak, siz yanima gelmistiniz diyorum, icimden. Neden diye soruyorum onlara. Cocukca cevaplari siraliyorlar arka arkaya.. ona da peki allahin cezalari..

yas 13, yine okuldan bir sahne... arka bahcede "yeni" arkadaslarimla oturuyorum. Birsey konusuyorlar. Ben aslinda onlarin arkadasi olmadigimi biliyorum. iclerin biri sen bi gitsene diyor. peki diyorum. peki. bir daha onlarin yanina gitmiyorum. kafamda arkadaslik konusunda yüzlerce soru üreterek "peki" diyorum hepsine. ne kadar dogruydu, daha ne yapabilridim bilmiyorum. simdi bile bir cözüm uretemiyorum. arkadaslik kavramini 18 yasindan sonra ögrenmeye baslayan, hala tam olarak kafasinda oturtamamis biriyim ben. ama aslinda cok sosyal ve cevresi genis biriyim ben degil mi öteki insanlar ve öteki insanlara görünen bilmem kacinci öteki yarim?

ben, ben olmayi beceremedim. yüzlerce ben arasinda kendimi secemedim. hepsinin kendine göre iyi taraflari vardi, hepsinin nefret edilesi yanlari.. bazilarinin nedenleri var hala var olmak icin, bazilari ise geride kalanlarin yaninda kaldi, bütün anilari digerlerine birakarak. bazen kac tane hayat yasadim ben diye soruyorum kendime. kacinda öldüm, kacinda öldürüldüm, kacinda mutluyumdum, kacinda mutsuz? ayirt edemiyorum artik. iyi bildigim tek bir sey var ve hepsinde ortak olan tek sey, hep uzak kalmak istedim ben. mutlugumu da mutsuzlugumu da ayri yasamak istedim bütün benlerden. elimde sigaramla aglamak istedim, ya da gülümsemek istedim suyun derinliklerine.. ben varken, digerleri yok; digeri varken ben yokum. bütün benlerimi ve digerlerini kandirarak gecti tüm zaman. adi bir yalanim ben, önceden planlanmamis, ne zaman basladigi belli olmayan, bitecegi mechul olan kötü bir yalan. bir gün icimde kokustugumda, digerleri etrafa kacistiginda, geriye kalanlari yakip denize savuracak bir ben bile kalmayacak. ben, ben olmayi hic beceremedim.

ohh

2006-11-26T04:04:00.000+03:00

abi sizo olduk yemin ederim. bak, saat olmus 3... deliiii!!!

soru!

2006-11-23T02:11:00.000+03:00

benim tanriya olan sevgimde kosulsuzluk varken, nasil oluyor da insana olan sevgimde korku var? basim sikistiginda tanriya dua edemem, bilirim ki yasadigim hersey tanridan.. insanlarin sevgisizligini gördügümde bilirim ki hayatima girmeleri tanridan.. hersey alt üst oldugunda neden ben diye sormaktan vazgectim artik. cunkü her sordugunda daha da kötüleri geldi hayatima ve anladim ki kötü olan bir sey yok, aslinda iyi de yok, hepsi tanridan.. beni ödüllendirmasi icin yapmiyorum iyiliklerimi ya da baska bir deyisle insanlarin iyilik olarak isimlendirlerini ben sadece icimden geldigi icin yapiyorum hepsini, biliyorum ki o da tanridan.. ama insani severken bambaska bi sevgi icimden gelen. yine karsiliksiz belki. yine tek bir sey beklemeden. ama bi o kadar korku dolu. sanki her an canim yanicakmis gibi temkinli. her an ona da baglanicakmis gibi tedirgin. bir adim öneyse adimim iki adim geri hemen sonrasi.. ben neden kalbimi acamiyorum insanlara.. neden sevilmekten arkadas olmaktan ya da asik olmaktan bu kadar cok korkuyorum.. insanlarla olan sevgim, bagim neden O'nunla oldugu gibi saf olamiyor? nerde hata yapiyorum ya da nerde hata yaptim ki bugün bunlar teker teker yüzüme vuruluyor ve deniyor ki "sen ne kadar soguk ne kadar duygusuz bi kizsin"

yardim edin... dünyanin size ihtiyaci var,,,

2006-11-20T00:15:00.000+03:00

cumartesi günü sevginin ta kendisiydim ben... heralde etrafima pembe ve beyaz isiklar saca saca yürüyordum yollarda.

naturel festivalinin son günlerinde inanilmaz güzel ve keyifli bir meditasyonda olmak gerekiyormus yine bisilere yeniden baslayabilmek ve onlara daha siki sarilabilmek icin..

ama onemli bir noktayi herkesle paylasak istiyorum. ve hepimizi elimizden ne geliyorsa onu yapmaya davet ediyorum :

meditasyonda bireysel enerjimizi dengeledikten ve belirli bir titresime ulastiktan sonra sira, dünyaya sevgi vermeye gelmisti. cevreme, istanbula, tüm türkiyeye parlak pembe isigimla aydinlatirken karsima kocaman bir duvar cikti. özellikle cocuklarin acilari icimde hissettim ve cigliklarini kulagimla duyduguma herseyin üzerine yemin edebilirim. hissetigim ve duydugum herseyi olumlamaya cabalarken bir yandan da sevgi göndermeye devam ettim ama canim oylesine aciyordu ki hickira hickira aglamaya basladim meditasyon sirasinda. destekcilerden biri önce arkamdaydi beni desteklemek ve kalp cakrami dengelemek icin. eli once bana degmiyordu ama ben daha da kötülestikce elini kalp cakramin uzerine koymak zorunda kaldi. ona burdan bir kere daha tesekkur ediyorum. ikimiz beni biraz dengeledikten sonra ben yeniden tüm dünyaya pembe sevgi enerjisini yaymaya devam ettim. ama ne olursa olsun dünyanin su an savas olan insan oldurulen her yeri, dünyanin aurasinda "simsiyah" olarak karsimda duruyordu. su ana kadar yaptigim en gercek meditasyonlar biriydi sanirim. gördüklerim karsisinda ne yapacagimi gercekten sasirdim. tek basima tabii ki bisiler yapmaya destek vermeye ve sevgi göndermeye devam edecegim ama bunu okuyan herkesten rica ediyorum ben her aksam saat 23te bütün cocuklari gülerken ve su an savas olan topraklari cennetten birer kose topraklar olarak hayal ediyorum. kalbimden yayilan tüm evrendeki sevgiyi, bütün en büyük hayrina olmak üzere, oraya gönderiyorum. siz de icinizden ne geliyorsa onu yapin. onlarin bize tahminimizden cok daha fazla ihtiyaci var.

aynalik

2006-11-11T23:03:00.000+03:00

bilmem ki ne yazsam artik... oyle ki simdi hersey karmakarisik kafam... ne oldugunu kim bilir ne zaman cozecegim büyük soru isaretleri yasadiklarim. simdi nerden tutunsam hayata diye cirpinip duruyorum sadece. ustelik kendim icin bile degil bu cirpinislarim. hadi diyorum kendime onlar uzulmesin diye. hadi diyorum kendime gecmise aciyarak gecmise borclu. bütün bunlara gülüp gececegim günler ne zaman gelicek acaba? neden burdayim hala ayni odada ayni sandalye de ayni insanlarla?? ne zmn biraz cesaretli olacagim acaba? ne zaman kirip gececeim kendimi? hersey oyle tükenip gitti ki oyle hizla eriyip gitti ki!

gestern?

2006-11-05T21:33:00.000+03:00

gestern hab ich mich mein pipi in die hosen gemacht. das ist mir zweites mal in meinem leben passiert. beim ersten mal war ich 8 jahre alt. und jetzt bin ich 20. beim jeden mal hat mein vater an mich geschlagen... ich fühle mich nicht schuldig und ich schäme mich nicht deswegen. ich sollte das schreiben sonst wird es immer in meinem kopf sein und ich kann nicht damit weiterleben. ich hab das auf deutsch geschrieben denn ich weiss ganz genau wer es lesen wird. die anderen sind mir scheiss egal.

hala sevebiliyorum. hayatta daha kötü seylerin de oldugunu biliyorum ve her zaman sükrediyorum. benim bunlari yasamam icin bir neden var. su an hicbir seye kimseye nefret beslemiyorum. ben hala sevebiliyorum.

yazmak

2006-10-15T19:39:00.000+03:00

kitap
okul
sanat
tv
okumak
ögrenmek
sosyallesememek
delirmek
delirmemek icin cabalamak
aglamak
hickirmak
baskalarini dinlememek
yalniz kalmayi istemek
yanlis kararlar vermek
yaninda biri olsun istemek
kis geldi diye sevinmek
yeteneklerini gelistirmek
yetenekleri gelistirmek
yenetek gelistirmek
eskiye dönmek
oldugundan yasli hissetmek
baskalarini kücümsemek
kendini begenmemek
duygularini belli etmemek
ne oldugunu bilmemek
kötü aliskanliklara dönmek
kötü aliskanlik olmak
burcu olmak
hep olmak istedigi olmak
sadece olmak istedigi
kendini tanimlamaya calismak
etrafini silmek süpürmek
kaosundaki düzeni kesfetmek
cirkinlikteki güzelligi görebilmek
nefretteki sonsuz sevgiyi hissetmek

rilaks azcik ya!!!

2006-10-12T01:29:00.000+03:00

hayat!!! sana sesleniyorum!!! rahatla biraz!!! germe beni!!!

charmed

2006-10-10T10:26:00.000+03:00

ben o charmed dizisinin gercek olmasini istiyorum. hatta abartip o kiz kardeslerden biri olmak istiyorum. en cok pheobe midir nedir fibii iste onu seviyorum basindan beri, o olmak istiyorum...

dün sapitip 4e kadar charmed'in son sezonunu izlemek!!!

kendime not

2006-10-07T00:03:00.000+03:00

kuzenim sözlendi. ilk önce hayirli olsun tabii ki... allah mesut etsin falan filan ama kendisi 25 yasinda yaaaa!!! erken daha cok erken!!!

KENDIME NOT:

ben böyle olmiycaaammmm! ask diye bisi yoktur! kimyasal bir cekimdir! asktan gözü kör olmak yalandir! onsuz yasayamam diyenler salaktir! burcu, sen imkanlar el verdigi sürece hatta imkanlari bile zorlayarak hayatin tadini cikarmaya calisacaksin. Unutma ki sana evlenmeden önce hos görünen insanlarin hangisiyle evlenmeye karar verirsen ver sonucta evlendikten sonra hepsi osuran ve sonra piskin piskin gülen, burnunu karistiran, bir ayaginin bas parmagi ile diger ayagini kasima suretiyle onlari masanin ortasina kadar getiren, sana asla yardim etmeyen, saclari dökülen, kulak ve burun killari cikan ve yaslandikca iyice katlanilmaz hale gelen yaratiklar olucaklar! Bunu yilda en az iki kere özellikle bahar aylarinin basinda okumaya gayret et! yasin ilerledikce daha sik okumani tavsiye ederim. olur da bi aptallik yapmaya kalkarsan en azindan bunu neden ben okumadim bi daha demezsin! bile bile lades deyip aptalligina devam edersin!!! ben de sana 20 yasindaki halin olarak k.cimla gülerim...

hadi bakalim

her gün bir kere okumak gerek...

2006-10-05T10:08:00.000+03:00

GECMISINIZE SAYGI DUYUN

Gecmisinizin uzerinde durup düsündügünüz her an, geleceginizden caliyorsunuz demektir. Dikkatinizi orunlariniza odaklayarak gecirdiginiz her dakika, cözüm üretme sürenizi eksiltiyorsunuz. Dahasi, basiniza hic gelmememisomasini arzuladiginiz seyleri düsünmek, aslinda yasaminizda gerceklesmesini istediginiz seylerin önüne set cekmektir. zamansizlik gerceginde, bütün gün düsündüklerinize dönüseceginiz bilgisine dayanarak, eger yasadiklrinizi ikinci kez yasamayi arzulamiyorsaniz, gecmisteki olaylar ya da hatalar icin endiselenmenin hicbir ablami yoktur. Bunun yerine farkndaligin ve aydinlanmanin yeni bir boyutuna ulasmak icin gecmisinizden cikardiginiz dersleri kullanin.

Yenilgiler yasamin en büyük firsatlarini ortaya cikarir. Eski düsünür, Euripides'in söyledigi gibi: " En kötü sansin altinda en mutlu degisim firsatlari yatar." Yasaminizda payiniza düsenden daha fazla zorluga gögüs germek zorunda kaldiginiz düsünüyorsaniz, belki de zorlulardan elde ettiginiz bilgelik sayesinde, edindiginiz donanimla daha büyük bir amaca hizmet etmeye hazirlaniyorsunuzdur. Bu hayat derslerini gelecekteki gelisiminizin yakiti olarak kullanin. Unutmayin ki, mutlu insanlat da cogu zaman mutsuzlar kadar sikinti cekmislerdir. Onlari farkli kilan hatiralarini yasamlarini zenginlestirecek. iyi bir ruh haliyle ele almalaridir.

Ve eger baskaalrindan daha fazla basarisizlik yasamissaniz, hayatinizi baskalarindan daha dolu yasiyor olma olasiliginizin fazla oldugunu anlamaya calisin. Daha fazla riski göze alanlarin, digerlerinden daha fazlasi olmaya ve daha fazlasini yapmaya cesareti olanlarin da digerlerin daha fazla basarisizlik yasamaya yakin olmasi dogaldir. Ancak ben, bir seyi deneyecek cesaretim olmasini ve belki sonunda basarizlik ysamayi, o seyi hic denememis olmaya tercih ederim.Hayatimin geri kalaninda insanlik sinirlarimi genisletmeyi ve rahat, güvenli ancak vasat bir yasam sürmektense, görünürde imkansiz olani denemeyi tercih ederim. Gercek yasam basarisinin özü budur. Tipki Heredot'un bilgelikle soyledigi gibi: " Asil bir cesaretle. öngördügümüz kötülüklerin yarisiyla karsi karsiya gelme riskine girmek. olabileceklerin endisesiyle korkakca kayitsiz kalmaktan daha iyidir." Booker T. Washington da bu konuda, " Basarinin, kisnin hayatta ulastigi yele degil, basarmaya calisirken üstesinden geldigi engellerle ölcüldügünü ögrendim," demistir.

"Sen Ölünce Kim Aglar?" Robin Sharma

degisim yeni basliyor...
ayaga kalkiyorum, nefeslerimi daha derin aliyorum...
yeniden burdayim...

henüz gelmedim

2006-10-03T18:44:00.000+03:00

kendini bulmaca...

gevegevegevegeve

2006-09-27T14:41:00.001+03:00

freiburga dönmem lazim, aklimi buraya getirmem lazim. yoksa kalan azicik aklimi da aptal saptal (ayla hoca napiyor acaba?) seylerle kaciricam. kacirirsam bulamam... bulamazsam olmaz! iste bu yapilmaz!

kacis...

2006-09-22T23:21:00.000+03:00

ehe uykum var... her zaman oldugu gibi...

benzerlik

2006-09-21T01:24:00.000+03:00

aslina yatip uyumam lazim..
yarin erken kalkicam! okul var ne de olsa..! neye alismam gerektigini sasirdim. her yer öyle yeni, hersey öyle tuhaf geliyor ki. simdilik kötünün icinden iyiler cikarmaya calisiyorum. (nasil yazildigini bilmiyorum o yuzden okunduu gibi yazcam) polyanna'cilik degil bu. hayata tekrar bi yerinden baslamanin cabalari sadece.. yoksa kaybolup gidiyorum kendi yarattigim boslukta. hani derler ya aniden ölenlerin ruhu bazen iki dünya arasinda kalirmis diye aynen oyleyim iste.. bazen orayi düsünüyorum; hatalarim, dogrularim, basardiklarim, kazandiklarim, kaybettiklerim, erken ögrendiklerim, ertelediklerim...aklima geliyor. ama yüzümde oyle ya da boyle bir gulumseme oluyor. basi egik dönmemenin verdigi huzurla gülümsüyorum belki de.. sonra buraya dönüyorum.. en ufak bir gülücük kirintisi yok dudaklarimda. sadece endise, kizginlik, öfke, kabullenmeme..vs vs vs.. zaten artik bildik seyler bunlar. azalan hic birsey yok icimde. aksine daha da gücleniyor hepsi, hirsla birlesip daha derinlere iniyorlar sanki. durdurmak gelmiyor icimden hicbir seyi.. elime ne geldiyse körükleyip birakiyorum zamana.. sorularim azaldi sanki, tepkilerim siliklesti.. devam edicek gibi oluyorum ama yerimde duruyorum hala. kendi kendimi bi yerlere zincirlemisim, yerini kimsenin bilmedigi bi yere..
sadece bir yerde varligimi sürdürmem lazim...
ayaga kalkmam lazim..
devam etmem lazim..
tekrar.......

dedi'lerim...

2006-09-16T20:57:00.000+03:00

yanlis anlasildim... simdi denen laflardan sonra aramaya konusmaya bile cesaretim yok... haklisiniz belki kendinize göre.. ama benim dedigim sizler degildiniz. illa ki isim istiyorsaniz gelip bana sorun. benle konusmadan yargilamayin beni... biliyorsunz ki ben duruma gore laf ceviren, ortama gore serbet biri degilim, hic olmadim ve olmiycam. eger bana sorsaydiniz kararlar almadan ben de soylerdim ne düsündügümü, neyi nasil ifade ettigimi... simdi kirginsiniz belki kizgin bana... ama ben size kirgin degil kizgin da degilim, nefretim size degil... biliyorum ki yanimda olamayisinizin nedenleri war, ben bunlari cok iyi biliyorum ve sizden bunun icin zaten bi aciklama falan istemem, haddim de degildir ki... simdi diyebilecegim sadece "keske yanimda olasaydiniz..." o kadar... ben kimseden daha fazlasini isteyemem, ve bugüne kadar da istemedim zaten... ayni seyleri tekrar edip duruyorum degil mi?... cünkü diyecek fazla bir seyim yok... yasadilarim ortada, nedenleri ortada, sorumlulari ortada... kizginsam kendime kizginligim, nefretim yaptigim salakliklara, su an kiminle savastigimi ile bilmiyorum, sadece kendi icimde debelenip duruyorum ve biliyorum ki bu yapmam bana hic bi cozum sunmayacak... ben neden alakasiz insanlari hatta bana elinden geldigince yardimci olmaya calisan, olabildigince yanimda olmaya calisan insanlardan hesap sorayim? neden onlari suclayayim ki?... ben hepinizi hala cok seviyorum... ben sizleri cok ozluyorum... ben sizler istemedigi sürece sizden ayrilmam, uzaklasmam, nedensiz yere kapris yaparak suclamam... herseyi gecmistekileri bi kenara koyuyorum su an kisacik hayatimin en zor gunlerini yasiyorum. ben sizden fiziki olarak bisi istemedim ki hic... sizin sadace oralarda bi yerlerde varliginiz zaten yeter bana... her zaman yetti... bu kadar buyuk bi tepkiyi hak etmedim ki ben... iyi bakin kendinize...
iyi bak kendine... inan bana ben sana bisi demedim...

gereksiz hatirlatmalar

2006-09-15T21:24:00.000+03:00

simdi icmek vardi akdenizde kiyiya sip sip vuran dalgalari göremeden, denizi hatirlatan belki yakindaki meyhanelerden gelen balik kizartmasi kokulari... fonda belki anathema... eskilerle beraber oturmussun haliyle yine eskiden bahsediyorsun. kimisinde hafif bir gülümseme var, nedenleri kendinde sakli, belki hafif bir gurur ya da asagilama icten ice... kimisi sadece konusmalarda takili kalmis, onemli degil sen, baskasi, kendisi... kimisi orda/orda yok...
haha! olmayacak boyle bir sey!!! lafi bile tuylerimi urpertiyor!!! onlarin gülümsemlerine gülemem ben!!! inanmadigim kader inanmadigim tanri ve artik inanmadigim ben önüme tas koyarken kimse yanmda degildi. elimi tutmadi, ellerini tutmadim, soru sormadi ve cevap istemedi.
gereksiz...

level b

2006-09-14T19:17:00.000+03:00

ben neyim? benim görevim ne? amacim ne? hayallerim ne? ya da kurdugum hayallere noldu? sanki hepsi sivi sabundan pembe balonlarin icindeymis de boyle biraz yukseldikce patliolarmis gibi... haha ne kadar sacma bi benzetme icimden geldi ne biliyim... ben ölüyorum galiba... bana oyle gelio... boyle icim cekilio bazen, titriyorum sonra, sonra boyle güzel seyler aklima gelio sonra hep kötüler, benim boyle canim aciyo cok hem de... iki kelime cikmio agzimdan oyle zamanlarda. gozlerim kocamn oluo(mus), agliyorum sonra...
ben gülüyorum insanlara... kahkaha atiyorum hatta... ben gülüyorum--- kicimla hayatima gülüyorum...

kimse bakmasın bana

2006-09-12T22:23:00.000+03:00

neden kimse anlamıyor beni? neden kimse anlamak istemiyor beni? neden herkes birsey anlatıyor da benim anlattıklarımı dinlemiyor? neden bir sürü arkadasım su an öyle ya da böyle unıversite 2. sınıfa gecmis hatta bazıları sadece unıversite mezunu olmak icin diil de kariyerlerini de göz onunde tutarak baska girisimler de bulunmaktalar? neden ben sıfırdan baslamak zorundayım? neden istemedigim bi yerde istemedigim bi bolum de yeniden birseyleri kurmanın duzeltmenin iyilestirmenin pesinden kosmak zorundayım? ben almanya da az mı yorulmustum ki, maddi manevi az mi tukenmistim ki buraya dondum? neden aglamak bu kadar garip geliyor insanlara? ben yolda aglamaya basladıgım da neden bana uzaylı gibi bakmaya baslıyorlar? ben uzgun oldugum da neden bana insanlar kanserli muamelesi yapıo?

ben aglamakistıyorum

doya doya

tulayy nerdesin ya?

hayat bu kadar zor olmasa

2006-09-12T18:07:00.000+03:00

isyan ediyorum!!! sonuna kadar, tüm gücümle, herkese, her seye!!!

Almanya'daki universitelere yeniden basvurdugumu biliyosunuz zaten. Ordan devam edeyim. Isletme ekonomi bolumlerinden red geldi. Turizm isletme ise benden 12 haftalik staj istemisti. Ben sadece 6 haftasini doldurabildigimden ki bunun nedenleri oturma iznimin gecikmasiyle turkiyeye gelisimin gecikmesi kaydimi yapamayacaklarini soylediler. Yani ya isim yaz somestrina ya da obur seneye kaldi. Ben de mecburen burdaki muhtesem bölümüme devam etmek zorundayim. Kocaman emek dolu, zorluk dolu, maddi manevi sikinti dolu bir seneyi cöpe atiyorum. Uzerine tüm hayallarimi de yakiyorum ve turkiyeye lisans egitimi icin zorunlu dönus yapiyorum. Hayatimda kendi sucum olmadan hayattan yedigim en büyük darbe!!! Bir gün deselerdi ki "burcu, istanbuldan nefret ediceksin, böyle yolda bile yürüyemeyeceksin, insanlar üzerine üzerine gelcek, gidip arabalari yumuruklayasin gelcek, biraz cesaretin olsa kimseye haber vermeden kacip gitmek isteyeceksin" diye yorum bile yapmadan güler gecerdim heralde... Günde üc posta aglamalar, sinir krizleri de cabasi... Avutulmaya ihtiyacim yok. Hanginiz basina gelse o bunalimdan bu bunalima kosar durursunuz.... susun olur mu?

gitsem buralardan ben... kacsam gitsem...

gelen gecen

2006-09-06T19:03:00.000+03:00

son bir yildir basima gelenler benim hatam olsaydi keske...

en azindan kizacagim, sinirlenecegim kisi ben olurdum...

simdi kurbanlik koyun gibi milletin salakliklarini ben ödüyorum...

ben ne yaptim ki neyin cezasi bu ya!?!?!?!

neyin dersini aliyorum ben yine?!?!?!?!

ne zaman biticek ne zamannnnn!!!!!!?????

zor günler devam ediyor...

2006-09-01T22:05:00.000+03:00

...

zor günler

2006-08-27T13:42:00.000+03:00

Merhaba yeniden... Uzun süredir elimde olmayan neden dolayi yazamiyordum. Istanbul'a dönüsümden beri bir telas ki sormayin. ilk önce geldikten iki sonra annemler bodruma gönderdim. Ondan sonraki 2 gece mirmir ben de kaldi. Yine tophane, yine eskiler, yine yeniler, son gelismeler. Kimlerin kulaklarini cinlanmadik ki :) Canim, tesekkkür ederim beni yalniz birakmadigin icin. :)

Pazartesi staja basladim. Biraz ondan bahsedeyim. Persembe günü ilk görüsmeye gittigimde insna kaynaklari müdürü beni nereye koyacagina bir türlü karar verememmisti. Pazartesi gittigimde bölümümün danisma oldugunu ögrendim. E tabi tek sebebi yabanci dil. Ama danismada 1 hafta sonra calsimaya basliycaktim. O bi hafta icin de beni tcari danismanlik ve halkla iliskiler bölümüne vermisler. Danisma pek kafma yatmamisti ama daha bi haftam olduguna göre bi sekilde hallerderdim. Halkla iliskiler ise tam benim icinmis meger. Gerci 9 eylülde izmirde havaalani acilisi yüzünden deliler gibi calisitik ama cok güzel bir ortamdayim. Bütün calisanlar inanilmaz keyifle zaten herles birbiriyle arkadas. Ortam espriden sakadan kahkahadan gecilmiyor. yarindan itibare biraz rahatliycaz ama daha sonra yine yogunmusuz. Bakalim...

Persembe aksami hayatimin en kötü anlarindan birini yasadim. Dedemi nerdeyse kaybediyordum. Aksam isten geldikten sonra cok enteresan bir sekilde pijamalarimi fln giymeden yemegimi yiyip kanepe oturup televizyon izlemeye basladim. Teyzemle otururken deme odaya gelip sag elinin uyustugunu soyledi. Biz de sol el falan olmadigi icin ters bi sekilde kalmistir ondandir diye gecistirdik. Sonra dedem kalkip iceri gitmis yatagina uzanmis. Anneannemde bi ara yanina gidince bi bakmiski dedemin yüzünün sag tarafina felc gelmis. Dogru düzgün konasamiyor, bilinci tam acik degil. Hemen ben ambulansi aradim. Teyzem de hemen tansiyonuna bakti, gerekli ilaclari falan verdi. Hemen hastaye kaldirdik. Evde biraz iyiydi ama hastanede bir kere daha gelmis. MR, tomografi bilmem ne derken anlasildi. Boyun damarlarinde %60 oraninda tikanma varmis. Adam 75 yildir deli gibi sigara iciyor zaten olmasaydi mucize olurdu. Neyse simdi evde. Yine teyzemle ilac kavgalari, sigara icme kavgalari var tabii. ama doktorun dedigi bir iki kez daha gelirse atlatamaz. Aslinda hazirlikli olmak lazim adamcagiz 93 yasinda. Canim dedecim ömrün ne kadar kaldiysa onu da olabildigince saglikli ve mutlu yasa, aci cekmeden muhtac olmadan... seni cok seviyorummm!!!

geri dönüs - absinth anilari

2006-08-20T03:07:00.000+03:00

Hayat tuhaf bu ara... Gecmisi gözden geciriyorum saniyelerle... Insanlarin sözcükleri geliyor aklima, bazen bi bakislari, sadece "an"la ölcülebilen zaman dilimleri... Hayati geride biraktigim gibi bulmayacagimi biliyordum, hele insanlari degisimden hicbir seyin alikoyamayacagindan adim gibi emindim. Ben de degistim cok, farkindayim. Simdi fark ettigim ise insanlarin hic görmek istemeyecim yüzleri... Bir gecit töreni sanki. Hele hele en yakindakilerin maske altlari... Bakmak istemiyorum... Bir yanim gözlerini ac artik derken diger yanim ise... Hayallerimi paylastigim insanlarin bir haber bile verme nezaketi göstermeden hayalimi kendi hayatinda baslamasi... Kusurlarimi bildigim halde bana bunlari en kötü kelimelerle yüzüme vurmalari... Hayatimdaki eksikleri en ezici kelimelerle hatirlatmalari... Her sey biz büyüdükce daha cikarlara sirtini verdi. Her sey biz büyüdükce daha kücüldü sanki... Ufacik gözümde... Sevgiler bile... sevgiler...

After the first glas you things as you wish they were. After the second, you see things as they are not. Finaly you see things as they really are, and that is the most horrible thing in the world. (Oscar Wilde, about Absinth)

Bir bardakta kalsam mi acaba hep? Yine eskisi kadar saf olabilmek icin...

bir kirmizi kova, bir büyük bicak ve biraz sidik

2006-08-13T15:04:00.000+03:00

Cuma günü erkenden yattim. Ertesi gün Mannheim'a yolculuk vardi, uykunun agirligina karsi koyamamisim televizyonun karsininda sizmisim. Gece saat 00.30 gibi kapinin calinmasiyla uyandim. Yani aslinda kapi calindi mi calinmadi mi tam bilmioyorum, uykumda oyle gelmis olabilir. Her neyse! Ama tabii ben o saatte kapimin calinmis olma ihtimalinden bile korkarak tuvalate gitmek icin bile odamdan cikamadim. Biraz dayandim ama en sonunda patliycak duruma geldigim icin acilen bi cözüm bulmam gerekiyodu. :) Ben de odadaki kirmizi cöp kutusunu gözüme kestirdim. Icindeki cöpleri sessizce disari cikiardiktan sonra, yine disarda birinin var olma ihtimaline karsi cöp kutusunun icine peceteler koydum ki cisimi yaparken ses cikmasin ve odada varligim anlasilmasin. Bir güzel isimi hallettikten sonra kutunun üzerini gazeteler kapayip uzerine agirlik yapacak seyler koydum. Koku cikmasin diye. Sabah uyaninca da pencereleri acip yüzümü bile yikamadan disari firladim. Dün gece de mannheimdan dönünce bi arkadasimin yaninda kaldim tabii haliyle. Sabah bir cesaret eve gelisim var oyle boyle degildi yani. Zaten kapidan iceri girer girmez mutfaga kosup kafam kadar bicagi kapip odama kacisim bir oldu. Neyse simdi de esyalarimi topluyorum. Yavastan hazirlanmaya baslasam iyi olcak gibi... Beni bekle istanbulllll!!! Sidikli burcu gelio!!!!

freiburg'tan mannheim'a

2006-08-09T12:51:00.000+03:00

Gectigimiz pazar günü hayatimin en stresli günlerinden biriydi.

Gecen hafta pazartesi günü Tülay'in Mannheim'daki DSH kursuna para yatirmak icin son gündü. Biz de benim konton üzerimden parayi transfer ettik. Hersey güllük gülistanik dip dibe 1 hafta gecirdikten sonra pazar aksami saat 6 gibi eski yurdumuza muktup gelmis mi diye bakmaya gittik. Bana bankadan bi yazi varki olaylarin baslangic noktasi bu mektup oldu. Yazi da imza farkliligindan dolayi parayi transfer etmedikleri yaziyordu. Al basina belayi. Tulay delirmis halde bahcede ordan oraya kostururken ben de kendi aptaligima yaniyordum. Derdimiz suydu tabii; eger para yatmamissa ordaki yerini kaybedebilirdi ve bu kustan sonraki DSH sinavina giremeyecegi icin universiteye de baslayamayacakti. Yani o hakli olarak cildirmisti ben de vicdan acabindan kivraniyordum. Yok suc benim ben imza atmayi unuttum. Yok hayir suc benim sana verecegime ben imza attim diye birbirimizi teselli ede ede bi hal olduk. O gece tabii stresten kimse uyuyamayacagi icin Ilyaslara gidip sabaha kadar batak oynadik. Sabah ilk isimiz hemen burdaki Goethe'ye gidip Mannheim'a telefon actirmak oldu. tabii erken gittigimin icin sekreterlikte falan kimse yoktu. Tulay Tanrim nolur bi isik gönder de herseyin düzelecegini biliyim yoksa ölcem stresten demesinin saniyesinde ona daha önce yardim eden kadin kapida belirdi. Benden gelen tepki: Al sana isik! Kadin hemen telefon acti ve cevap olarak ganz gemütlich olarak buraya gelebilir, hic bi sorun yok dediler. Zaten o saniye bi sevinisimiz var ki eminim oradakiler sabahin 8inde ne bu nese bunlarda diye düsünmüslerdir. Ordan esek ölüsü gibi bavullarla bahnhofa geldik, güzel güzel sabah kahvelerimizi ictikten sonra kader arkadasimi yolcu ettim. Yerin cok gözüküyo be Tülay. Gerci biz yine kesin görüsürüz bi sekilde ama yine de destegin icin, yanimda oldugun icin her sey icin cok tesekkür ederim. Cok özledim seniiii!!! Dün gece yanimda sabaha kadar chat biri yoktu mesela :) Kiminle keyiflenip kahve icicem?!?! Cnm iyi bak kendine oralarda! Her sey cok güzel olcak! Cektigimiz o kadar zorlugun mutlaka bi mükafati vardir ya bosuna anamiz aglamiyo burda! :)

ilkokuldan inciler

2006-08-05T14:17:00.000+03:00

Gecen gün eskilerden bahsederken ilkokul anilarim aklima geldi. Bizim okulda Gülen diye bi kiz vardi. Böyle biraz iri kizdi, uzun boylu falan... Ama ne hikmetse bu kizda bir Burcu takintisi vardi ki evlere senlik. Burcu asagi Burcu yukari... Artik o kadar bezdirmis ki o günleri hatirlayinca bile hala "ahh keske Burcu kadar basina tas düsseydi de görseydin Burcu neymis...!" diyorum. Her neyse... Simdi bu kiz benle arkadas olmak istiyor ama ben istemiyorum. Hep bi itis kakis halindeyim. En sonunda sinif hocamiz annemi cagirdi okula. Demis ki "Burcu en azindan Gülen'i oyunlara falan katsin, kizcagiz hep onlarla olmak istiyor ama digerleri istemeyince yanlarina gelemiyor. " Annem de diyememis yani Burcu'ya ne? Neden digerlerine de söylemiyorsunuz diye. Her neyse... Annem geldi benle bunu konustu. O zamanki cin aklimla ne yapsam begenirsiniz. Biz tenefüslerde deniz kizcilik oynuyoruz. Bahcede "ben yunusum, ben deniz kiziyim" diye kosturan bes alti tane kiz... Gülen'e demisim ki: "Sen yosun ol, biz yanindan gectikce sallan!!!" Bahcenin ortasinda biri, yanindan biz kostukca sallanip duruyo. Baska bir oyunda da biz ormandaki hayvanlariz falan. Gülen de rüzgar estikce sallanan agac! Sanirim fikrim cigrindan cikmis ve inanilmaz boyutlara ulasmis. Hala nasil bu kadar acimasiz olduguma inanamiyorum. Gülen, simdi nerdesin, ne yapiyorsun bilmiyorum ama su yosun ve agac olayindan dolayi özür dilerim. Ben vicdanimi rahatlatiyim da...

Yosun yaaa...!!! Nereye kadarsin kücük Burcu!!!???

türkische Mannschaft

2006-07-31T18:02:00.000+03:00

Sonat, Tülay, Nil, Burcu, Kadir Alican ve babamiz Ilyas...

Sirada baslayalayalim bakalim, sonu gelir elbet...

Daha önceleri sadece Alican, Ilyas ve ben olarak koca gästehausta sadece 3 türk iken yazin herkesin gelmesiyle 8e ulasti. Yeni gelenlerden ilk tanidigim Sonat olmustu. Yine bizim eski grup nirinci mutfakta tekila cevirirken biri bana gelip bal burda yeni gelen bir türk var dedi. ben de her zamanki öküzlügümle (tülay estagfurullah diyo) sadece "meraba, sen de türksün öyle mi?" deyip eglenceye devam ettim. O gece eglencemizi hausmeisterin yeni koydugu kuralla ( saat 11den itibaren burda parti falan yapamazsiniz, herkes yataga(!) ) mahvetmesiyle bir kac kisi toplayip benim odaya gittik. Benim de Türkiye'den dönüsümden 1 hafta gecmis ve odama daha bir önceki gün tasinmisim, yani bütün esyalar bavullarda. Sonat sordu tabii sen de mi burda yenisin diye. ben de dedim ki yok 8 ay oldu. Eskiyim diye... Oyle basladi muhabet... Devami zaten uzun ve anlatilmaz yasanir cinsten. Sonat'in kizlari, dedikodular, ayakli magazin halleri, Tülay'in Nutellasini yemeleri, Colmar maceresi/faciasi, son gün kaybolan pahali ve dijital fotograf makinesi, bizde unuttugu kokoloji kitabi,blaue brücke fenomeni ( kortun dimi lan, yalan söyleme sakin), cadir muhabbeti, bastan top sadigimiz sonrasinda erkekligini alninin teriyle ispatlayan Iranli oda arkadasi Darius ve maceralari, bizimle kavgalari, mühendis kafasi geyikleri, Bilkent'in görünmeyen yüzü, "bildigin melek gibi" diye nitelendirdigi kiz arkadasi serpil, domatesli, ragatoni soslu sandvicleri, degisik kültürleri tanima hevesi ve en sonunda bütün milletlerin psikolojisini cözme yetenegi kazanisi (bitirme tezi bile yazar walla), Herkese sordugu dis görünüsü ve bitmeyen antalya maceralari... daha niceleri... sonat deyip gecmemek lazim... :)
Aman yarabbi sirada Tülay varmis. En bastan anlatmak lazim tabii, giris cok önemli ;) daha kursun ilk günleri, yani yaklasik 2 ay öncesinden bahsediyorum. Nil ve Tülay (kisaca Nilay diyoruz ikisine) türk filmelrini andiran tanismalrindan sonra okulun da baslamasiyla coktan arkadas olmuslardi. Ben de Tulayin sinifindanki eski bi arkadasim sayesinde Tulay'in ve Nil'in türk oldugunu biliyorum. Amma velakin daha öncesinde o kadar cok insanla tanismisim ve ayni sohbetleri etmisim ki gidip sadece türk olduklari icin tanismak cazip gelmio. Bir gün Hausmeisterin cikardigi bu 11 kurali yüzünden balkonda atesli bir tartisma yapiyoruz. ben diyorum ki hafta ici 11de mutfaklarin kapanmasi dogru ama haftasonu bzim hakkimiz, sonucta hepimiz genciz, oyle ya da boyle haftasonu eglenmek isteriz, her seferinde neden ya uyumaya ya da disari cikmaz torunda kalalim? Tulay'in cevap : Hepimizin farkli kültürleri var, eglence anlayimiz farkli....vs,,, " cünkü kendisi de ben de devamini hatirlamiyoruz. Ama öyle ya da böyle bi sekilde birbirimize kil olduk, burda ortamin nasil oldugunu bilmeden sacma sapan kurallari savunuyor diye sinirlendim. Aslinda olayin en önemli noktasi benim onlarin türk oldugunu bilmeme ragmen agzimdan tek kelime türkce kelime cikmiyor, inadina almanca konusuyorum. E Tulaylar da benim türk oldugumu henüz bilmiyor. Hatta nil beni zenci kirmasi sandi( heralde gözünde lensleri yoktu) Her neyse, ben tartismaya daha fazla dayanamayip, kalktim, mutfaga gittim. Bu arada Tülay da icinden bana etmedigi küfrü birakmamis ( küfürler okuyucunun kelime dagarcigina göre sekillenebilir).Benim düsüncem ise "iyi ki türk oldugumu daha önceden söylememisim." Ertesi gün sabah ben Alicanla oturdum yeni gelenler hakkinda konustum sence nasillar falan diye, o da dedi bence iyiler, sohbetleri falan cok keyifli. Ben de dedim bence öyle degiller ama bakalim. Aksaminda bütün ekibi balkonda otururken buldum. Baktim Nil fal falan bakiyor. Aynen balkona pencereden atladigim gibi bunlarin yanina oturdum hatta cöktüm. (Tülay bana bu arada su an zilli dedi) Ben oturdum, sanki uzun zamandir tanisiyomusuz gibi bir koyu muhabet "sabhlar olmasin".... Bu arada Tülay ve Nil birbirlerine bakip duruyorlar ve su soru gözlerde " Bu ne ayak hocam?" Tulay son misafirperverligini de gösterip (burcu sinirlari zorluyor) bize kayisi ikrm etti ama ben kayisidan nefret ettigim icin yok ben almiyim saol deyip aynen kicimi dlndüm. Tülay Hanim buna da gicik olmus. ("allahim sen bunu bana extra ceza olsun diye mi gönderdin?????") Ben Nil'e ask hayatim hakkinda sorularimi bile sorduktan sonra Tulay bana daha fazla dayanamayip uykum var bahanesiyle odasina cekildi. Biz de Nille sabahi sabah ettik. En son benim tepki " ya nil, kuslar ötüyo hadi uyuyalim" olmustu. Sonraki gün Tülay ve Nil benim hakkimda konusmuslar, Nil sormus "simdi ne düsünüyorsun burcu hakkinda?" diye. Bizimkiden gayet politik bi cevap; ( ortama göre serbet ver anasini satiyim) "bakalim daha belli olmaz, Genelde insanlar hakkindaki ilk görüsüm hep dogru cikar(!)" Ve insana türküdgü nasil yalatilir( Tülay diyo ki bakalim daha belli olmaz ). Günler gectikce benim yolum cok sik Tülayin odasina düser oldu. En son kendimi onun odasinda bir yer yataginda yayilmis buldum, Yaklasik 1 hafta evsizlik yüzünden onun odasinda kaldim. Sonraki hafta da 7/24 universite isleri icin ondaydim. Kisaca simdi kic kicayiz. Burdaki kurs bittigi icin 1 hafta benim yanimda kalicak, sonra yolu mannheim'a... SImdi ben diyorum ki ( o ne düsünür bilmem ama) bir can arkadas edinmisim ki evlere senlik. Umarim hic bi zaman kopmayiz ve hep böyle devam eder arkadasligimiz. Sen nasil olsa burayi okuycaksin ki su an da zaten ben yazarken okuyorsun lan ben seni cok seviyorum beeeee....
Sag elimde muhtesem cicek seklimdeki tasli yüzügü ( kesinlikle laf ettirmiyor cünkü anneannesinin hediyesiymis), sabah agridan kivranirken aksam eve gelip hadi saciimi boyayalim deyip sarisinliktan kizilliga terfisi ( ben boyadim süper oldu), universite basvurulari sirasindaki bitmeyen stres ve kaygimiz, babasina sinirlenip telefonunu caddenin ortasina firlatisi ( telefonun ekrani babayi almis durumda halen), parasizlik yüzünden tütün icmeye baslamsi ve haliyle kirmizi marlboro jübilesi, hergün bakilan ve artik sonuna dogru ne siksak diye kasilan kahve fallari, sarimsakli ekmek (sadece 35 cent yani gut und günstig) ve corba ziyafetleri, odasinin streril odadan bok odaya hizli gecisi ( sahsen yardim ettim ), " ben aciktttiiimmmm" cigliklariyla bizi delirtmesi, tabii ki colmar faciasi, sabahin 6sinda polizei ile görüsme ( anlayan anlar), damarlarindaki coskuyla akan avukatlik kani, eski mevzular (!), almanyada olsa da güney amerika gezileri, filmin sonunda uyuya kalmasi, kokosluga ilk adimimiz(halka küpeler kanitimizdir) ve aklima su an gelmeyen bir sürü olay... bi tanesin!!!

Veeeeee Nil Sultan Duraaaakkkkkkkk....
( sulteeeaannnnn!!!) Ankaraniinnnnn sosyetesinden firlamis, yesil gözlü, alacali bulacali sacli, eski basketbolcu, en seksi insaat mühendisi, santiyelerin gülüüüüü Nilllll Sulttttaaaannnnn.... Nerden baslasak. Bavul olayi en güzel nokta. efenim, kendisi kücücük bavulu karadelik yogunluguna getirip tasimaya kalkinca haliyle tasima sapi kopar, bu o bavulla sokakta kalir, goethenin ögrencu gelis günü olmadigi icin her yer kapi duvardir. Öküze telefonlar acilir falan ama nafile... Yine sansi var ki iki kadin buna yardim edip, bir otel bulmuslar ama iki ay sonra bile o otelin nerde oldugunu bilmiyordu. Tamam otel bulma konusnda sansli ama otel icin ayni seyi pek diyemeyiz, Geldigi gpn Freiburgta gencler arasi müzik yarismasi vardi, E bütün oteller dolu. Bunun kaldigi yer de haliyle, sabahin 4ünde bir yandan keman sesi bir yandan flüt sesleri bir yandan davul sesleri... Burada ben yorum bile yapamiyorum. Neyse sabah kalkar ve tekrar yola düser nil kiz. Ama o bavul esek ölüsü gibi oldugu icin yine tasiyamaz. trafina HELP diye bagiran gözlerle bakarken. Yaninda bir mercedes durur, Tabii bizimki önce cok sevinir ama kapiyi actigi gibi icerden gelen alkol ve sigara kokusu durumun pek de ic acici olmadiginin kanitidir. Ama denize düsen yilana sarilir mantigi ile arabaya biner ve goetheye gelir. Kapida adama Aufwiedersehen diyen 48 saat almanca görmüs olan nil adamdan gelen cevabi belki de icgüdüleriyle anlayarak "hayir hayir yarin degil hic bi zaman yani git!" der. En sonunda yurda ulasan Nil'in anlattigina göre bu iki ay kafasini dinlemek icin cok güzel olacak diye düsünürken, odasinda belki de sadece 2 saat yalniz kalan kizin dramini oynayip asagidan gelen türkce seslere alisildik bir tepki verip asagiya kostugu bilinmekte. Nil lan ne yalansin he!!! Sonrasinda tabii tarot faliyla yurtta sükse yaptigini da unutmayalim. Hele bi gece ayni anda ispanyolca, ingilzce, almanya, türkce konusulup sadece siktiri boktan bi fali cevirmeye calistigimizi hic unutamiyorum. Antonio'nun, falina baktikca "ohh meine Kartoffel tut mir weh!!!" diye gelen tepkisi zaten bütün milleti yere yikmaya yetmisti. Ve unutulmamasi gerekenler ise yemekleri mutfaga tasimaya yarayan legende manikür yapmak, raki niyeine yapilan uzo gecesinin hazin sonu( "Tanrim kusuyorum galiba, böööööööggggg!!!"), bitmeyen freiburg gezileri, telefonu ve gözlügü, ve yine bi türlü bitmek bilmeyen öküz macerasi, eski kiriklari, farrrrruuuuuukkkkk abiiiiiiii'si, dudaklarini uzata uzata "bitte bitte bitttttteeeeee" deyisi (ki yabanci arkadaslar "kizin almancasi bile atesli" diye nitelendirdiler), o hic küfretmeyen (!) halleri( küfür kim nil kim), pratik yemek anlayisi daha dogrusu kusmuga benzeyen konserverleri istahla yiyisi ve tabii ki anneannesi ( alkkkiiiiiissssss, saygi ve hürmetle önünde egiliyoruz)...
o biiiiiiiirrrr efsaneeeeee
o biiiiiirrrrr kokooooosssss
o biiiirrrrrr sosyeteeeeee
o biiiiiirrrrr niiiiiilllll
(-sultaan! sultttaaaannn!! sultttteeeaaeaeaeeannnnnn!!!
-Efendim anenee
-Benim cisim geldi, senin gelmedi miii?!!
( tuvaletten sonra)
-Bu sefer yapamadim... Hadi cay icelim
( cay icerken)
-hadi anane gidelim, otobus kalkiyor
-E benim daha cayim bitmedi, cay icmeden mi gidecez, ben buraya oturdum cay icmek icin, cayimi icmeden kalkmam
sulteaeaeaeaaeaeaeaeaaeaennnnnn
-The Mecburi End- (anlatsak roman olur)

Burcu, iyi aile kizi... Artik zehri aldin, gerisi senin yatagine kalmis. Yolun buralara nasil düstü, kader sana nasil bir oynadi bilmiyorum ama burda kaldigin 1 ay sana iyi bir hayat tecrübesi olmustur. Ilk önce tebrik ediyoruz. Kendisine bu kadar ters olan bir gruba iyi ayak uydurdu. Ama simdi eminim ki hayata baska gözle bakiyordur. Odasinin yerlerini silerek gästehaus tarihine adini altin harflerle yazdiriran, iftahar kaynagimiz titiz türk kizi... Inanamiyoruz cünkü raflarinin uzerini mutfak havlulariyla kapatip onlari bantlamisti. Olay budur diyorum. Bana, Tülay'a ve Nil'e inat gelisinden gidisine kadar Berzah'im diye söylenip durdun. Bir insan bir insani bu kadar cok sevemez, Son salsa olayini geciyoruz. Ne demis LATIN halki " JESUS maria!" Sen bu gidisle salsayi cözersin yavrum. Sevgili kücük kiz kardesimiz seni bir türlü yasitimiz gibi hissedemedik, sana ufaklik muamelesi yaptiysak affola. Seni tanimak benim icin de gercekten cok degisik bir deneyim oldu. Hic senin gibi arkadasim olmamisti bundan sonra da akil sagligim icin mümkünse olmasin. ;) Bir berzah daha cekemiycem. Siz olur da evlenirseniz lütfen beni dügününe cagir, o ani bire bir yasamak istiyorum. Ankara'nin minik circir böcügü... cok tatlisin, hepimiz seni cok sevdik.

Sana son bir abla tavsiyesi; nolur o msnde yazarken adam gibi yaz, hic kimse bi bok anlamiyor. baska pencere acip ne dedi ki bu simdi diye birbirimize sorma azabindan kurtar bizi yüce MARIA!!!
(fotolari bekliyorum, yollayinca hemen buraya akticam)

Metroseksüel erkekimiz Kadir!!!

T-shirtünün bir kismini pantolonuna sokup donunu onun üzerine cikararak Gästehaus tarihinde yeni bir moda cigiri actin. O renk renk t-shirtler hergün gözümüzü kamastirdi. hele o saclardaki jölenin gramini tahmin etmekten hassas tartiya döndüm. Muhtesem uyumlu ruh ikizin nazer ve sen inanilmaz bir ikiliydiniz. Son günlerde nazara geldiniz, ayrildiniz, bizi cok üzdünüz. Ama bi sizi hep ayrilmaz ikili olarak hatirlayacagiz. Mümkünse Antalya'ya ugrama, biraz daha yanarsan zencilerden farkin kalmayacak. Yurtdisindaki ögrenim hayatinda sana basarilar diliyorum. hep metroseksüel kal!!!

Alican icin soylenebilecek bir sey yok. yorumu sizlere birakiyorum.
-3 bira sinirini asmak
-Irish pub'ta 10. yil marsini söylemek
-Gecenin 2sinde dönercide haynavi büyüklükte bir yufka yiyip (ki bu almanyadaki yufka meselesi ilerideki günlerde tartisilacaktir) 2. ci bir yufkaya "abi bi tane daha yiyeeelimmm miii yaaaa?" diye yeltenmek.
-Son model bir otobüse ucan tekme atmak (ucamadi ama olsun)
-Köprünün üzerindeki demirlerden yürümek
-Parktaki agaclardan birini "ben buna daha once de isemistim galiba" deyip ayni agaca yine uzun uzun isemek. (burnun iyi koku almasi, kendi sidigini tanimak)
-Yol boyunca (süre: 20 dakika) icine hava alip sonra gegirmek, yandan gecen bir kiza: "entschuldigung abla" demek
-Hayatinda sigara icmemis bir insan olarak "ben sigaraya basladim artik bak" deyip birinden sigara almak ve daha ilk cekiste öksürüklere bogulmak
-Sigara dumaniyla cember yapabilecegini iddia etmek ve bunun icin agzini sekilden sekle sokmak ki bu sekiller arasinda tavuk götü bile olabilir
-Mutfaktaki japonlari gorup "mutfagimiz japon isgalinde hadi kurtaralim" naralariyla gezinmek
-"Oturunca kötü oldum" deyip ayaga kalmak.
-"Ayaga kalkinca kötü oldum" deyip oturmak
-"Yarin erken kalkmam lazim, uyuycam ben simdi"deyip kafayi masa koyup horlamaya baslamak
-Hayatinda namaz kilmamis olmak ama almanada camiye gidip hareketleri taklit etmek ve de basarmak ( odasinda namaz kitabinin olusu)
-var olan herseye "bunu kimse yemiyosa ben yiyebilir miyim derken coktan yemege baslamis olmak"

Normal zamanlarda (3 bira sinirini gecmedigi, daha dogrusu icki icmedigi zamanlar) cok durgun bir insan olan ama 3 biradan sonra kendini asip sosyal ortamlarin krali olan bir fenomen.

alican büyüksün!!!

ilyas baba, alicanin annesi, gästehausun muhtari, ailemizin avukati gönüllerin abisi...

Senin bir sirrini acikliyorum. Sadece sarhos oldugun zamanlarda dans ediyorsun. Sarhos oldugunu burdan anliyorum. :) Muhtesem dj ligine asla lafim yok ama marius odasindaki son partide afgan müzileri koyup, hadi dans edin ne kadar güzel degil mi deyip milleti elinden cekip dans etmeye zorlayisin benim icin son noktaydi. ;)
Yemek konusunda hic bir türk kizi eline su dökemez. Bak alican bugünler de zayifladi sanki, iyi bak ona, gözümüz arkada kalmasin. Dublinerdeki bitmeyen langirt oyunlariniz, "tedrisat" diyerek engin türkce kelime dagarcigini bize ispatlayisin, sabahlari herkes okuldayken ikimizin kahve muhabetleri, zeytinyagli biber dolman...

Sakin beni unutma, senin esas memleketin Türkiye... Ingilizlere güvenme, türkün türkten baska dostu yoktur...